Maandelijks archief: november 2022

Een beetje dom?

TOPsy valt Mechelaar aan.

Soms zit een ongeluk in een klein hoekje, soms is het een eigenwijze terriër die ergens iets van vindt.

Wij hebben jaren lang een roedel mechelse herders gehad, wel vijf teven tegelijk in één huis samen en dat ging prima. Na verloop van tijd wijzigt door natuurlijk verloop de samenstelling en ook de functie van de individuen.

Zo kwamen we op het punt dat we nog drie mechelse dames hadden en één Manchester terrier.

Dit ging nog steeds goed, Alice mijn reactive onzekere dame had de leiding overgenomen van haar moeder Franny.  Ik had gehoopt dat mijn evenwichtige Ziva die taak zou overnemen maar helaas, Ziva zag dat niet zitten. Het ging zo jarenlang goed, Alice was niet echt een aanwezige baas en het leek niet echt op leiding maar de roedel was rustig en er was geen ruzie onderling. Alice verliet ons op een onvermijdelijk moment en nu hoopte ik weer dat Ziva eens de touwtjes in handen zou nemen, weer vond Ziva dat niet nodig. Dayzee,  de jongere teef in huis , miste dat leiderschap en ging zich onredelijk gedragen tegen Ziva, daar had Ziva wel een mening over en de ruzies werden heviger en gevaarlijker. Eenmaal een teef boos, dan blijft ze boos. We moesten nu toch de twee overgebleven mechel dames scheiden. Zo verbleef de één in huis als de ander in de tuin was, en omgekeerd. Sliep de één in de bench in de gang en de ander in de woonkamer, en werkten we met een sluis systeem via de bijkeuken. Alleen buiten konden we nog wandelen met beiden samen, ook los. Daar konden wij zelf de groep managen. Aan Zivas zijde was eerst BATty en later TOPsy gekluisterd. TOPsy kreeg blijkbaar  uit deze arrangement mee dat Dayzee dus niet bij Ziva en haarzelf mocht komen in huis. Dat dus Dayzee niet naar binnen mocht als TOPsy binnen was.

Het onbewaakte moment: Ik had niet opgemerkt dat de schuifpui nog open stond en liet Dayzee de tuin in via de bijkeuken.  Dayzee stapte dus vrolijk van de bijkeuken de tuin in om vervolgens weer vrolijk via de schuifpui de keuken in te stappen. TOPsy zag dat en vond daar wat van. Dayzee mocht niet in de keuken zijn en TOPsy viel Dayzee dus aan! Dayzee verweerde zich meteen en hapte in TOPsy. Dayzee houdt dan gewoon vast en laat niet meer los, ze gaat dan ook schudden en scheuren. Ik rende meteen naar de twee honden en nam ze mee naar de bijkeuken, zo snel mogelijk weg van Ziva anders had ik er nog eentje in het geworstel, zo kon ik vermijden dat het een drie honden gevecht zou worden. Gauw de deur dicht gedaan en met veel moeite TOPsy uit de bek van Dayzee bevrijd. Terwijl ik ervoor zorgde dat Dayzee niet kon gaan schudden met TOPsy in haar bek. Dit doe ik door de hond met de voorpoten van de grond te tillen. TOPsy viel op de grond en voordat ik Dayzee de

gang in kon werken sprong TOPsy zo weer regelrecht de bek dan Dayzee in.

Nu had Dayzee dus TOPsy’s oor te pakken. TOPsy gleed langzaam uit de bek van Dayzee en het oor werd hierdoor flink beschadigd, Ik bleef Dayzee ervan weerhouden om te gaan schudden en één maal op de grond beland bedacht TOPsy zich gelukkig wel om weer in de aanval te gaan en kon ik Dayzee de gang in werken.

Flink in de stress heb ik eerst even de schade opgenomen, Dayzee mankeerde niks maar TOPsy’s oor was aan één kant, de bovenkant, beschadigd, een winkelhaak in het bovendeel en een driehoekig stukje vacht was er af gebeten. Gelukkig geen diepe scheur en niet door en door. Ik hoopte dat ik een bloed oor kon voorkomen en spoelde de wond goed uit met Vetramil spoelvloestof daarna heb ik de Vetramil honing zalf toegepast en twee keer per dag dat herhaald. De Puur trauma druppels hebben we allemaal maar even genomen tegen de stress, eerst elk kwartier 10 druppels en daarna  alleen TOPsy vier keer per dag om het genezen te bevorderen. Met het schoonhouden van het oor en de behandeling met Vetramil honing zalf heb ik ervoor gezorgd dat de wond snel genas. Meer was er niet te doen, hechtingen waren niet nodig. Ze heeft nu een kaal stukje overgehouden waar de stuk vel is weg gehapt, maar dat bloed oor is er gelukkig niet gekomen. Ik denk niet dat de kleine terriër hier iets van geleerd heeft.

Voor Dayzee hebben we nu een veel fijner oplossing gevonden, ze is bij haar grote Mechelse herder vriend Jingo gaan wonen, ze ging  twee keer per jaar met hem en zijn baasjes op vakantie, ski-jorren , cani-trailen en agility lopen. Pasgeleden is zij in Engeland met haar nieuwe vriendin Beste Belgische herder in de agility geworden. Ze heeft het fijn, de stress is er af, zowel bij haar als bij ons. Dit is de eerste keer dat ik een hond heb moeten herplaatsen, het is beter  voor iedereen maar het is een moeilijke stap geweest. Achteraf gezien had

 

 

ik het veel eerder moeten doen, maar dat is achteraf praten.

cof

Nu is TOPsy’s wond geheeld, heeft Dayzee een leuk thuis en gaan we allemaal weer gezond verder.

Eind goed, al goed.

Het is koud, hoe gaat dat met sporten?

De winter komt er aan.

Nu het weer kouder wordt let ik extra goed op de warming up een koeling down bij het trainen van mijn honden. In de zomer warmen we een paar keer een paar minuten op, samen met mij joggen ze met een paar korte sprintjes en een beetje draaien, buigen en strekken omdat we in de zomer juist meerdere korte stukjes trainen om oververhitting te voorkomen. Maar in de winter is er meer aan de hand. In de winter hebben we een langere warming up routine en probeer ik de trainings sessies ook iets langer te doen, dus in plaats van drie keer vijf minuten trainen doe ik dan één of twee keer een maximale training van 10 minuten zodat ze niet steeds hoeven af te koelen en opgewamd te worden.

Mijn Manchester terriërs hebben het nog sneller koud dan de Mechelaar met wollige ondervacht dus zij krijgen al sneller een vest of jas aan. Bij het naar buiten gaan om te wandelen in de kou of bij regen eisen zij zelfs een jas aan, anders willen ze niet eens mee. Een jas is echt niks truttigs bij een hond zonder ondervacht, de spieren hebben te lijden en onderkoeling ligt op de loer. Een speciale jas ( Back on Track) houden ze zelfs aan bij de warming up en deze gaat pas af als we  bijna de ring in gaan en weer onmiddellijk aan bij het uitlopen. Als de honden in de koude auto moeten wachten op hun beurt houden ze een dikkere jas aan en liggen mijn honden op een dikke schapenvacht in de auto bench.

We letten ook op voeding en de voedings supplementen, zo gebruik ik het  hele jaar door ter ondersteuning voor de spieren de Doils Joint, elke ochtend 1 ml voor de kleintjes. Om herstel te bespoedigen in de pezen en gewrichtsbanden, voor botten, nagels, kraakbeen, en te zorgen voor een goede dichte vacht gebruik ik sinds kort de Silicium van Puur. De vacht van een Manchester heeft in de winter vooral te lijden, het wordt dan dunner. Ook de oude Ziva die met pensioen is krijgt elke dag een portie. Deze krijgen zij in de avond over hun voer, het wordt prima opgegeten. Omdat ik maar 5 ml nodig heb voor de kleintjes gebruik ik een spuit om het vloeistof uit de bovenste reservoir te halen, zo kan ik toch nog netter doseren.

Ten stotte; We gaan de koude weer trotseren, let goed op je honden, vooral die met korte vachten kunnen problemen ervaren bij extreme koude. Trek ze gerust een jas aan. De gemeente gaat ook weer zout strooien, laat je hond zo min mogelijk op het strooizout lopen, zodra je thuis bent zo snel mogelijk de zout er af wassen zodat de hond het niet oplikt en zichzelf vergiftigd. ( Strooizout bevat natrium, meestal zware metalen en anti klontermiddel ) Strooizout met dooiwater is dus ook zeer gevaarlijk. Een paar milligram per kilogram hond of kat kan al dodelijk zijn. Voor de wandeling kan je de poten al insmeren met Vetramil Paw wax, dit beschermt de poten tegen het invreten van de zout in de huid en kloofjes door de kou. Na de wandeling en nadat je de poten goed hebt schoongespoeld kan je de poten weer behandelen met Vetramil Paw wax voor het herstel. Het is niet giftig als de hond het toch zou oplikken.

We wensen iedereen  fijne en veilige winterse wandelingen toe,