Categoriearchief: Uncategorized

Introductie Katja en Ziva voor het Wereld Kampioenschap Belgische Herders van het FMBB

Agility 2018 FMBB Slovenië eind April.

Katja Slippens met Ziva.

Toxic- Ziva of Dark Brightness is 8 jaar oud en de dochter van Shywa (Stacy) vom Greifenring en Solero des Teutones.

We zijn in de winter van 2001 begonnen aan Agility met onze Mechelse herder zonder stamboom, Kyra, in juni 2002 hebben we samen onze eerste wedstrijd gelopen en ook in 2002 kwam onze eerste stamboom hond Franny bij ons. Kyra en Franny zijn beide overleden op een respectabele leeftijd van 14.5 jaar.
Dit WK is opgedragen aan Ace- Bandit of Blazing Amber die vorig jaar overleed, hij is de broer van Alice en de zoon van Franny en is bij ons geboren.

Ik heb vanaf mijn eerste keer FMBB in Frankrijk in 2009, 11 keer op het WK mogen uitkomen met mijn stamboom Mechelaren, Franny, Alice en nu alweer voor de zesde keer met Ziva, we zijn zelfs 4 keer geplaatst met twee honden tegelijk. In 2012 Italië werden Alice en ik met het NL team 2e en werd Ziva 9e overall.
In 2015 zijn we samen met behulp van mijn man Tom en coach Eugenie van Aalten, Wereld Kampioen Agility in Tsjechië geworden. Vorige jaren haalden we steeds weer de finale maar misten we net dat beetje geluk en concentratie die bij het winnen van een finale zo belangrijk zijn. Uiteraard gaan wij er dit jaar weer vol voor om onze titel van 2015 terug te winnen.

Ziva is geboren op 31-01-2010 en nog steeds topfit mede dankzij de producten van NML health zoals de Doils olie en de Puur Muscle mass die mijn honden allemaal dagelijks krijgen.

Ik houd de gezondheid van mijn honden goed in de gaten en geef dagelijks een goede energierijke geperste brok van Prins Petfoods en natuurlijke supplementen van Puur. Zodra ik vermoed dat er iets niet goed zit fysiek zoals een blessure bijvoorbeeld ga ik naar Anneke Schellingehout van Jyoty voor een check up zodat eventuele kleine problemen niet problematisch kunnen worden.

Ik ben super blij en trots op Ziva. Zij is een gecontroleerde hond in het parkoers, en ze wil ten allen tijden secuur haar werk voor je doen. Dit maakt haar heel fijn om mee te werken, ze is zeer zuinig met haar energie en houd de handler goed in de gaten, ze kan ook zeer zelfstandig vooruit werken, iets wat met mijn eigen snelheid best handig is.
Ziva is mijn sterkste punt, ze is een hele fijne rustige hond, als zij loopt ziet het er niet snel uit, ze is kalm en gedoseerd en springt krachtig en soepel als een hinde, maar komt ze over de finish dan sta je altijd weer versteld over haar parkoers tijden. Ik probeer dan ook vooral een parkoers tactisch te lopen om onze sterkte punten optimaal te benutten.

We gaan samen met de rest van het Nederlands team de tijd van ons leven hebben want, wat kan leuker zijn dan internationaal een wedstrijd te lopen tegen het beste hondenras met hun beste handlers? We gaan voor een sportieve en gezellig week waarbij we foutloze snelle, mooie, vloeiende parkoersen willen laten zien en het beste uit onszelf gaan halen.

Ik ben er trots op ons land weer te mogen vertegenwoordigen en ik wil dit jaar weer de Finale halen met Ziva om onze WK titel terug te winnen.
Ziva en Katja

BATty, the Manchester terriër.

BATty, the Manchester terriër.

Kennelnaam, Express Speedy z Vejriho hnízda.
(BATty staat voor Blazing Amber Terriër en slaat ook op haar vleermuis oren. Onze honden school heet namelijk Blazing Amber Training.)
BATty kwam vrij onverwacht ons huis binnen.
Ik stond al een aantal jaar op de lijst voor een Parson Russel terrier, ik wou namelijk een kleiner hondje erbij naast de drie mechelaren die nu nog hadden. Eindelijk werd het nestje geboren waar ik op wachtte van een agility hond die ik kende, maar het was maar één pupje. Voor mij zat er niks bij. Ik ging dus op zoek naar een Parson . Via mijn vrienden op facebook informeerde ik en kwam ik steeds meer te weten of zijn gedrag, nog meer als ik al eerder wist en vooral het feit dat de hond juist van nature uit luid moest blaffen beviel me steeds minder. Ze zouden hard moeten zijn en onverbiddelijk doorgaan met de aanval op een vos of iets dergelijks. Dit leek met toch niet zo een goed idee met de Mechel meiden is huis. Ik heb namelijk nog drie Mechelse herder teefjes en nog een extreem exemplaar erbij in het klein, nou dat was misschien wat heftig.
Ineens kwam op de Facebook pagina van een Tsjechische vriendin een vreselijke schattige foto. Wat is dat!??? Dit pupje zocht een huisje, ze was geannuleerd door een Italiaanse koper en mocht volgende week het nest verlaten. Ik ben meteen gaan uitzoeken wat de eigenschappen van een manchester terriër zijn, via Google en via vrienden op FB weer nieuwe MT vrienden gevonden die meer konden vertellen over het ras en ook de bloedlijnen kenden van de ouders, allemaal gaven groen licht voor dit pupje. Ik zag video’s van haar moeder en oom in de agility en was verkocht. Ik maakte contact met Veronica Tobolkova, haar fokker en we PB over en weer in gebrekkig Engels. Ik zocht op internet de gezondheids eisen en onderzoeken en verzekerde mezelf dat het met de FCI papieren goed zat . Deze FCI erkenning is nodig als ik later met haar in de agility op een Wereld Kampioenschap wil uitkomen. De laatste horde moest nog genomen worden, speelt ze? Apporteert ze? Dus Veronika maakte een video van de 4 pups tijdens spel, en dat ze een sok weg gooide en de pups er samen achterna gingen en terug brachten, ze deed sjor spelletjes voor me met het pupje en ik was helemaal verkocht. Ik kom haar halen zei ik en drie dagen later zaten we in de camper richting Tsjechië. ( 1000 km enkele reis)
Ik was nog op tijd om het hele nestje te zien en ik vond ze geweldig, moeder was sociaal en open, oma was er ook bij en zij lag heerlijk op mijn schoot te snurken. Terug naar huis met een inie mini hondje, sneeuwstormen onderweg trotserend was het al duidelijk dat we gauw een jas moesten kopen voor haar onderweg langs de snelweg. Inmiddels heeft ze er meer als ikzelf.
Ze heeft ons hart gestolen.
Ik ben haar gaan trainen als een mechelaar, Ik ga agility met haar doen. Dus veel puppie spelen, balance oefeningen en korte denk spelletjes, zij heeft haar aanpassingen. Je hebt toch dat terriër trekje, af en toe kijkt ze je aan en dan mag je het mooi zelf doen. Ik weet haar er altijd wel weer van te overtuigen dat ze uiteindelijk toch doet wat ik van haar wil en ze dan denkt dat ze het zelf verzonnen heeft. Je moet een terrier toch wat foppen heb ik geleerd. Ze doen het niet voor jou, ze doen het zoor zichzelf. Het is een klein hondje, daarin verschilt ze dus van de mechelaren, ze blijft dichter bij je werken en van je af sturen kost meer tijd om aan te leren. Ze is met running contacts bezig in de agility en het sturen gaat al enorm leuk en snel.
Ik beleef elke dag als een avontuur, ze steelt ieders hart, is al een beroemdheid op het agility veld, ze is een diva, ze is niet keihard, ze is gevoelig maar kan ook heel stoer zijn. Ik vind het fijn dat als ik aan geef dat iets echt niet kan ze dat accepteert. Dit gedrag voorkomt dat ze in grote problemen komt met de Mechel meiden. Als één van hun aangeeft dat ze te ver gaat luistert ze ook en gaat ze niet over hun grenzen heen. Dit is wel nodig, ze is immers kleiner. Nu een 7 kilo en 37 cm hoog en ingeschreven voor haar eerste show in Eindhoven, ik ben benieuwd welke avonturen we met haar gaan meemaken.
BATty heeft een eigenown facebook page,

En een eigen Youtube kanaal.
Ik heb een Hondenschool, gespecialiseerd in Pups, balance en controle training , pre agility en wedstrijd agility training en coaching. http://www.blazing-amber.nl


ENGLISH:
(BATty stands for Blazing Amber terriër and about her bat ears. Our dog school is called Blazing Amber Training.)
Batty came rather unexpectedly in our House.
I was on the list for a number of years for a Parson Russel terriër, I wanted a smaller dog in addition to the three Malinois that we have. The litter was finally born of an agility dog I knew, but it was only one puppy. There was none for me. So I went looking for a Parson. My friends on facebook informed me and I came to know more and more of his behavior, even more as I previously knew and especially the fact that the dog had to bark out loud just naturally pleased me less and less. They would have to be hard and inexorably proceed with the attack on a Fox or something like that. This seemed to me not so a good idea with the Mali girls her at home. I already have three Belgian Malinois females and another copy of that in a small size, well that was maybe too much.
All of a sudden on the Facebook page of a Czech girlfriend an awfully cute picture was posted. What is that!??? This puppy was looking for a home, she was cancelled by an Italian buyer and would next week leave the nest. I immediately started to find out more about the Manchester Terrier, through Google and through friends on FB I found more new MT friends that could tell about the breed and also the blood lines and they knew the parents, all gave green light for this puppy. I saw videos of her mother and uncle in the agility and was sold. I made contact with Veronica, her breeder and we talked over and over again in poor English. I searched on the internet about the health requirements and assured myself about the FCI papers. This FCI recognition is necessary if later with her we would manage a World Championship. The final hurdle was yet to be taken, does she plays with her owner? Retrieve a toy? So Veronika made a video of the 4 pups during play time, and that they are playing with a sock she threw away. Together the pups went and brought it back, she did tug games for me with the puppy and I was completely sold. I’ll come and get her I said and three days later we were in the camper direction Czech Republic. (1000 km one way)
I was still on time to see the whole litter and I found them to be great, mother was open and social, grandma was there too and she lay on my lap and slepte. Driving back home with a mini dog, snow storms on the way-defying it was already clear that we had to buy a coat for her soon on the road along the highway. Meanwhile, she has more coats than I do.
She has stolen our hearts.
I am going to train as a Malinois, I’m going to do agility with her. So we did many puppy play times, balance exercises and short think games, she has her adjustments. You have that terriër caracter, occasionally she looks smug at you and then you can do it yourself. I know its my job to convince her to always eventually do what I want and let her think that its her idea. I have a terrier. They don’t do it for you, they do it to please themselfs. It is a small dog, this so differs from the malinois, she remains closer to you to work and send away takes more time to learn. She is learning running contacts in agility and it is fun and fast.
I experience every day as an adventure, she steals everyone’s hearts, she is already a celebrity on the agility field, she is a diva, she is not rock hard, she is sensitive but can also be very tough. I like that if I tell her somethins is really not ok, she can accept that. This behavior prevents her from getting in big trouble , with the Mali girls. If one of them indicates that she has gone too far, she listens and accepts it. This is really necessary, she is so much smaller. Now she is 7 kilo and 37 cm high and enrolled in her first show in Eindhoven, I’m curious what adventures we experience with her.
Batty has her own facebook page
And her own Youtube Channel. Vlog:
I have a dog school, specializing in Puppies and agility, balance and control training, pre match agility training and coaching. http://www.blazing-amber.nl

Blazing Amber Team weer met twee honden op het WK.

In    december 2017 was de derde en laatste agility selectie voor het WK Belgische Herders van de FMBB 2018. Ik liep deze wedstrijd niet met Ziva, zij stond na twee selectiewedstrijden gelukkig veilig voor plaatsing en een welverdiende werkvakantie naar Zuid Africa nam even mijn tijd in beslag. Tom stond er met Dayzee beter voor als met Alice en we hadden de hoop dat Dayzee nog één goed rondje neer zou zetten om zich te kunnen plaatsten voor het WK, gezien haar snelheid vonden we zelf dat zij van de twee honden waarmee Tom loopt de meeste kans maakt op resultaten en  snelheid op het WK zelf. De laatste wedstrijd was weer heel spannend voor veel mensen, hier worden de laatste punten verzameld en het kan er soms verrassend aan toe gaan met de totaalstand aan het einde van de dag. Zo ook voor Alice en Tom, Alice liep weer zeer stabiel en haalde zelfs podium met haar krasse oude  honden pootjes. Zij belandde hierdoor op een 5e plaats in het klassement, Dayzee ver achter zich latend. Ziva bleef veilig op haar 2e plaats steken en zo mochten Tom en ik ons weer gaan opmaken voor een geweldig WK in Ajdovščina, Slovenia. 23.04.2018 tot 29.04.2018.

We gaan er een hele leuke week van maken met het team, de voorbereidingen zijn al begonnen. Op naar een fit 2018 voor baas en hond.

We zijn met het WK team ook een hele leuke wedstrijd aan het voorbereiden, de benefietwedstrijd op 10 maart. Deze is altijd heel gezellig, dit keer gaan we een deel teamwedstrijd doen en alle klassen mogen mee doen, van groot tot heel klein van jong tot oud. Bij deze benefietwedstrijd hoort natuurlijk ook een verloting, we hebben van de Firma Agility tunnel een hele goede tunnel kado gekregen, een “Ultra Grip”, dit is het laatste in ontwikkeling voor veilige tunnels, met dikke stevige antislip wanden glijdt je hond hierop niet uit. Wij zelf hebben al 12 jaar het oudere model, “grip und colour” in intensief gebruik en die bewijst maar steeds weer wat Duitse kwaliteit betekent. Kilk voor meer informatie 

of klik  hier voor de Facebook pagina over de benefiet en het WK zelf.

Je zal je misschien afvragen, waarom neem je een hond van 12 jaar mee naar een WK, dat antwoordt is heel simpel, omdat ze nog steeds fit genoeg is om de rest van het deelnemersveld te verslaan, ook de jonge honden. Ze heeft het verdiend. Ze krijgt extra aandacht in de vorm van de Cholodin voor haar ouderdoms verschijnselen, ze heeft haar hele leven de Muscle mass en Doils Vital olie gekregen allemaal van NML Health, en ze krijgt hoogwaardig voer van Prins Diervoeding, voor sporthonden en de laatste jaren voor senior aangepast. Haar lijf is nog enorm fit. Een aantal jaren geleden raakte ze geblesseerd aan haar knie en we lieten foto’s maken van knie, heupen en rug. De dierenarts was zo verbaasd over haar gestel dat ze nog eens naar haar leeftijd vroeg. Tijdens de revalidatie raakten we bekend met de SWIT Electro  magnetveld Therapie mat, deze heeft zeker bijgedragen aan haar sterk herstel dat haar nog jaren agility plezier erbij verschafte, iets wat we nadat de blessure plaatsvond niet hadden gedacht.

 

Alice promoveert, nu door naar de 2e graad.

Afgelopen weekend hebben we weer een eerste graad wedstrijd gelopen bij HSV de Nevelhorst. Zoals al eerder in de blog beschreven moeten handlers die met een andere hond starten eerst weer in de 1e graad starten, dus zo ook ikzelf met Alice als ik met Alice wil lopen in 2017 omdat ze op Tom’s licentie staat en daar 3e graad is.

Helaas nog steeds niet fit wat mijn hamstring betreft maar na goed opwarmen heb ik ook Alice goed ingelopen, Martin Schoffelmeer had leuke 1e graad parkoersen neergezet, de dag verliep voorspoedig ondanks de miezer regen, af en toe opgeluisterd door een carnavals vloot en de bonke- bonk geluiden van het muziek systeem erop. Het is tenslotte carnavals weekend. 🙂

In de ochtend lukte het ons eerst niet helemaal, op de vaste parkoers tikte ze zo maar twee latten, erg ongebruikelijk voor haar , haar tijd was wel goed voor een 2e plaats, maar de ondergrond is voor ons niet goed bekend, ook ik gleed met mijn voet weg een aantal keren. Gelukkig was de jumping wel foutloos en haalde Alice een 3e plaats, Super blij en trots. In het middag programma haalden we de laatste begeerde U ( uitmuntend) en is daarmee Alice nu ook 2e graad geworden. Het was gelukkig niet nodig om de laatste jumping die dag te lopen en die heb ik dan ook dankbaar niet gelopen. Mijn hamstring was toch echt weer flink pijnlijk en smeekte om rust en warmte.

Het was een hele leuke dag, gezellig weer bij gekletst met  agility vrienden van elke windstreek van  Nederland met leuke parkoersen van Martin.

Video:

 Alice en Katja samen op het WK in Tsjechië

 

 

Uitmuntend weekend voor Dayzee, Ziva en Alice bij de BCCN

Afgelopen weekend waren we te gast bij de Border Collie Club Nederland in een hele mooie manege te Putten.

In de eerste graad mochten onze meiden weer starten, het beloofde al s’ochtends een mooie agility dag te worden de sfeer was al meteen uitmuntend te noemen.

Heel ontspannen gingen de eerste lopers hun spel verkennen. Ik zelf heb het spel overgeslagen met Alice, ik kamp op het ogenblik met een overbelaste hamstring.

Ik heb mezelf en Alice goed opgewarmd voor de  vast parkoers en tijdens het verkennen merkte ik dat ondanks het mooie zand het voor mij toch wel wat zwaar zou gaan worden. Keurmeester Michiel Lazeroms had een heel leuk VP neergezet en ik verheugede mij er al op.

Tom liep als vierde starter met Dayzee en wat ik even niet voor mogelijk hield was dat hij met haar foutloos de ronde liep. ( waarom dacht ik dat het heel moeilijk zou worden? nou, het was een heel snel parkoers en dat is extra lastig met haar daar zij nergens gas terug neemt) Hier en daar hadden ze een hapering en op een gegeven ogenblik liep Tom achter de feiten aan te rennen, maar het lukte hem toch foutloos! De tijd was  gezet!


Alice en ik liepen samen door het parkoers te strompelen en ook wij waren foutloos, niet eens in de buurt van de tijd van Dayzee uiteraard, Alice is al wat ouder en Ik ben wat  inmobiel op het ogenblik 😉

 

Daarna was het de beurt van Tom met Ziva, zij hadden de week ervoor 4x een foutloze ronde gehaald en al 4 uitmuntends in hun zak, zouden ze vandaag die felbegeerde 5e U halen? Jazeker, natuurlijk haalden ze dat, verassend was dat de tijd van Ziva 2 seconden langzamer was als haar halfzusje Dayzee, maar Dayzee had dan veel sneller de kattenloop, schutting en palen genomen terwijl Tom het parkoers met Ziva mooi en zeker afliep. Geeft niks, U is U en met een 1e een 2e en een 5e plaats mochten wij die middag weer naar huis 🙂

De stand van de Utjes is nu, Dayzee 1x U, Alice 3x U en Ziva 5x U en door naar de tweede graad.

Hier de video van onze 3 Uitmuntends: https://youtu.be/DpQhcMmH0q4?list=PLsculMB_unsiUGpziBPPz2Un9wGw04j8_

Eerste Uitmuntends zijn gelopen met Ziva

In Nederland geldt sinds dit jaar een nieuwe regel,

de hond mag niet meer met een andere handler lopen maar de andere handler moet een eigen licentie aanvragen en begint in de 1e graad met de hond. Bij blessure of andere omstandigheden mag de hond niet overgenomen worden door iemand anders die wel kan lopen.

Zodoende is Ziva dit jaar met Tom gestart in de 1e graad om alvast de nodige  punten te lopen en  naar de derde graad te gaan zodat zij later ook met Tom belangrijke selecties kan lopen. Afgelopen weekend had ze haar eerste 1e graad wedstrijd ( Ziva is een derde graad hond met Katja).

Alle vier de parkoersen werden foutloos gelopen en  Ziva behaalde drie eerste en 1 tweede plaats, nu heeft ze 4 podium plaatsen en  nog  één podium plaats te gaan voordat ze zich een tweede graad hond mag noemen, hieronder het filmpje met Tom.

 

Espree van NML health

Ik wil jullie graag vertellen over onze ervaring met de 3 in 1 healing cream van Espree.es_healing_cream.jpg

Mijn mechelse Herder Ziva is tijdens het fietsen met haar pootje onder het voorwiel gekomen, gelukkig was alleen de huid beschadigd, maar omdat Ziva een enorme likker is had zij al gauw van een klein wondje een grote kale plek met een gat gemaakt.

We hebben haar continu bewaakt zodat ze niet kon gaan likken, een kapje hielp niet omdat ze er toch nog bij kon, het enige wat werkte was een sok en bandage eroverheen maar omdat  door het afdekken de wond niet goed kon drogen probeerden we dat tot een minimum te beperken. ‘s Nachts sliep ze bij ons zodat we konden horen of ze er weer aan zat te likken. We ontsmetten elke dag de wond en ze kreeg er honing zalf op. De genezing duurde al best lang omdat ze er elke keer toch weer aanzat te punniken.

Bij een bezoek aan NML Health opperde Irene dat we de 3 in 1 zalf van Espree maar eens moesten proberen. De zalf rook voor ons wel lekker maar bij eens test met Ziva ter plekke vond zij het niet lekker ruiken.

Ik heb het na het ontsmetten erop gedaan en Ziva nam een likje, nee, ze vond het niks. Dit keer kon de zalf er langer op blijven zitten zodat de wond niet meer zo ging jeuken, we hebben het elke dag twee keer gesmeerd en na twee weken was haar wond helemaal dicht, je ziet er nu bijna niks meer van, terwijl het bovenop haar knokkels zat.

Ze had gewoon dat extra zetje nodig om er  van af te blijven en door het soepel te houden ging het niet zo jeuken, door de Aloë Vera werd haar huid goed verzorgd voor de nieuwe huidgroei, vaak zie je na zo een wond een kale plek, maar dat is nu gelukkig tot een minimum beperkt gebleven.