Categoriearchief: Manchester Teriër

Afscheid van BATty.

Mijn kleine Princes is er niet meer.
 For English, scroll down.

Maandag 22 oktober piepte BATty en was ze ongemakkelijk, ze kon zich geen houding geven, ze had duidelijk buikpijn. We gingen meteen naar de dierenarts, haar tandvlees was  heel bleek. Hij nam bloed af en ze had bloedarmoede, hij bekeek met een echo haar buik op zoek naar het bloedverlies maar vond geen directe oorzaak. .Hij wist niet wat er mis was en  we gingen met pijnstilling en anti misselijkheids prikje naar huis. Woensdag vond ik het toch weer mis, we gingen weer naar de Dierenarts, nu weer bloed geprikt en de waarde was nog meer gezakt. Meteen een afspraak bij een internist maken was het advies. We kregen die afspraak, donderdag bij de Specialistische Dierenkliniek Utrecht, bij dr R van Noort. Hij vond haar ook te bleek, onderzocht haar grondig en nam meer bloedtests af, we moesten op de uitslagen wachten, deze waren eindelijk vrijdag avond beschikbaar. Geen antwoorden nog, dus we maakten een afspraak voor een echo, maandag. Ondetussen kon BAtty niet meer meer dan een klein sprintje trekken, haar energie nivo was  flink gezakt en ze had buik pijn.

Maandag een week later, de echo, hieruit bleek er  “iets ” te zitten bovenin de darm, vlak bij de maaguitgang en pancreas, het  zag er niet goed uit. Er zou geopereerd moeten warden, dat was al zeker. Donderdag was de Weke- delen chirurg Dr Gert ter Haar pas beschikbaar, weliswaar zat hij helemaal vol maar er zou een plekje vrijgemaakt worden voor BATty, het was spoed, dat was duidelijk. BATty’s gestel ging ondertussen zienderogen achteruit, ze veranderde van een levenslustige actieve  blije  terriër naar een heel rustig hondje die  de hele dag in haar mandje sliep.

11 dagen na de eerste verschijnselen: Donderdag zijn we met de camper naar de kliniek gereden, het zou een dag van wachten worden en ik wou BATty niet in een hokje alleen binnen achterlaten. Na de lunch kwamen ze ons halen.  Een gesprek gehad met Dr ter Haar en hij was heel sympathiek en rustig. Hij wou eerst een CT scan maken zodat hij een idee zou hebben waar het probleem lag, dit kon in de  narcose meegenomen worden. Na een tijdje kwam hij ons  opzoeken, het was  nog steeds niet goed duidelijk,  hij wou ook graag een CT met contrast vloeistof maken, daar stemden we  mee in. Weer later kwam hij terug. Hij was zeer ongerust, hij hoopte op een abces, maar… het zat op een hele vervelende plek. Hij ging  haar openmaken en te kijken  wat de mogelijkheden waren. Na een tijdje werden we boven bij de operatie kamer geroepen. De chirurg schudde zijn hoofd verdrietig. Het tumor gevaarte was zo groot en helemaal om haar darm gegroeid. De openingen van de pancreas, maag en de gal waren erbij betrokken. Het zou onbegonnen werk zijn om dit te verwijderen. Hij verdacht het een hemangiosarcoom (Tumor van de bloedvaten)  te zijn, het was niet chirurgisch te verwijderen zonder een cholecystoduodenostomie uit te voeren. ( verbinding maken tussen gal en darm) Ook pancreas sap afvoer zou een probleem zijn. Er was onvoldoende kwaliteit van leven voor BATty als ze het zou overleven. Ik heb mijn honden altijd beloofd dat ik ze nooit onnodig zou laten lijden. We hebben samen besloten haar niet meer wakker te laten maken en hebben afscheid van haar genomen. De arts heeft haar heel netjes weer gesloten en we hebben haar mee naar huis genomen. Het regende ondertussen heftig en is de hele dag blijven  regenen, alsook onze tranen van onmacht en intens verdriet. 

Vrijdag is de zon gaan schijnen, we hebben met de 3 andere honden gewandeld in het bos en later die middag is BATty begraven nadat de  andere honden ook afscheid van haar hebben genomen. Het is niet te bevatten, waarom een jonge blije hond zo een  heftige ziekte kan krijgen. Veel te jong en nog haar hele leven voor zich, wreed van ons vandaan gerukt. Ik kan het niet begrijpen maar het is helaas zo. Het is geen  vreselijke droom waarvan we straks badend in het zweet wakker van gaan worden. Het is echt zo, geen BATty die heerlijk in mijn trui naast mijn hart ligt te slapen, geen knuffels, hapjes en likjes terwijl ze tegen je opstuitert. Geen opspringende terriër die tijdens de agility blaft dat ik eens moet opschieten, geen wandelingen door de bergen met  alle meiden, ze heeft zelfs nog niet leren zwemmen. We waren nog niet klaar met mekaar, ik wil geen BATty moeten missen, ik wil mijn BATty terug! Tranen vloeien terwijl ik  onzinnige dingen in huis probeer te doen, mandjes en  jasjes van BATty opruimen, elk jasje heeft een verhaal. (Die zonder verhaal ga ik weg doen). BATty is beroemd om haar  kleertjes ,  tuigjes en riempjes. Elk riempje die ik vind brengt een huilbui teweeg, elk jasje een dicht geknepen keel en rode ogen van het huilen. Dit is zo ongelofelijk zwaar voor Tom en mijzelf. Gelukkig hebben we de steun van mekaar en onze drie mechel meiden. Maar……

Mensen, geniet van alle kleine dingen in het leven want eens zal je ervaren dat het grote en belangrijke herinneringen zijn. Leef nu!

p.s. ( Onze dierenarts en Dr Ter Haar vonden dit een zeer uitzonderlijk geval, zoiets hebben ze nog nooit meegemaakt, het is niet genetisch maar een enorme vette PECH)

BATty, playlist.

Fetching the puppy, first day at home.

BATtys last agility runs, Norwegian Open.

ENGLISH: My little princess has left us. Our hearts are filled with grief and sadness. Its like somebody has ripped the world out from under us.
No more jumping up and barking, telling me to hurry up and run agility. No more snuggling in my jacket, close to my heart. No more long walks up mountains and meadows with your big sisers. No more long trips to far away places. There is so much we wil miss now you are gone. It is unbelieveble, and I still can not put my mind around this. WHY? I ask, why would anything this exceptionally horrible happen to my little BATty? Sometimes there are no explanations, there is nothing we could have done to change the outcome. It makes me so sad that no body could do anything to prevent her from leaving us. Sometimes these things happen, is the only explanation the Vet could give us. Go my little BAT, go, fly high and stay safe till we meet again. You will Always be in my heart, ALWAYS. My God! This is so painfull, my eyes have not been dry and my throat is closed tight. I can not believe this is actually happening.
Edit: The vet thinks it was a hemangiosarcoom, but even if it was not that, the tumor was so complicated around the duoderm and entry’s to stomach, pancreas and gal he woudl have to perform a cholecystoduodenostomie and she would have to have chemotherapie with litte hope of full recovery only to be hurting the dog longer. We chose not to let her suffer longer, she was rapidly deteriorating these last days and yesterday only stayed in her bed sleeping, she was not our happy dog anymore but in pain. We did what was best for BATty but she leaves a terrible hole in our hearts. I can not stop crying.

BATty, the Manchester terriër.

BATty, the Manchester terriër.

Kennelnaam, Express Speedy z Vejriho hnízda.
(BATty staat voor Blazing Amber Terriër en slaat ook op haar vleermuis oren. Onze honden school heet namelijk Blazing Amber Training.)
BATty kwam vrij onverwacht ons huis binnen.
Ik stond al een aantal jaar op de lijst voor een Parson Russel terrier, ik wou namelijk een kleiner hondje erbij naast de drie mechelaren die nu nog hadden. Eindelijk werd het nestje geboren waar ik op wachtte van een agility hond die ik kende, maar het was maar één pupje. Voor mij zat er niks bij. Ik ging dus op zoek naar een Parson . Via mijn vrienden op facebook informeerde ik en kwam ik steeds meer te weten of zijn gedrag, nog meer als ik al eerder wist en vooral het feit dat de hond juist van nature uit luid moest blaffen beviel me steeds minder. Ze zouden hard moeten zijn en onverbiddelijk doorgaan met de aanval op een vos of iets dergelijks. Dit leek met toch niet zo een goed idee met de Mechel meiden is huis. Ik heb namelijk nog drie Mechelse herder teefjes en nog een extreem exemplaar erbij in het klein, nou dat was misschien wat heftig.
Ineens kwam op de Facebook pagina van een Tsjechische vriendin een vreselijke schattige foto. Wat is dat!??? Dit pupje zocht een huisje, ze was geannuleerd door een Italiaanse koper en mocht volgende week het nest verlaten. Ik ben meteen gaan uitzoeken wat de eigenschappen van een manchester terriër zijn, via Google en via vrienden op FB weer nieuwe MT vrienden gevonden die meer konden vertellen over het ras en ook de bloedlijnen kenden van de ouders, allemaal gaven groen licht voor dit pupje. Ik zag video’s van haar moeder en oom in de agility en was verkocht. Ik maakte contact met Veronica Tobolkova, haar fokker en we PB over en weer in gebrekkig Engels. Ik zocht op internet de gezondheids eisen en onderzoeken en verzekerde mezelf dat het met de FCI papieren goed zat . Deze FCI erkenning is nodig als ik later met haar in de agility op een Wereld Kampioenschap wil uitkomen. De laatste horde moest nog genomen worden, speelt ze? Apporteert ze? Dus Veronika maakte een video van de 4 pups tijdens spel, en dat ze een sok weg gooide en de pups er samen achterna gingen en terug brachten, ze deed sjor spelletjes voor me met het pupje en ik was helemaal verkocht. Ik kom haar halen zei ik en drie dagen later zaten we in de camper richting Tsjechië. ( 1000 km enkele reis)
Ik was nog op tijd om het hele nestje te zien en ik vond ze geweldig, moeder was sociaal en open, oma was er ook bij en zij lag heerlijk op mijn schoot te snurken. Terug naar huis met een inie mini hondje, sneeuwstormen onderweg trotserend was het al duidelijk dat we gauw een jas moesten kopen voor haar onderweg langs de snelweg. Inmiddels heeft ze er meer als ikzelf.
Ze heeft ons hart gestolen.
Ik ben haar gaan trainen als een mechelaar, Ik ga agility met haar doen. Dus veel puppie spelen, balance oefeningen en korte denk spelletjes, zij heeft haar aanpassingen. Je hebt toch dat terriër trekje, af en toe kijkt ze je aan en dan mag je het mooi zelf doen. Ik weet haar er altijd wel weer van te overtuigen dat ze uiteindelijk toch doet wat ik van haar wil en ze dan denkt dat ze het zelf verzonnen heeft. Je moet een terrier toch wat foppen heb ik geleerd. Ze doen het niet voor jou, ze doen het zoor zichzelf. Het is een klein hondje, daarin verschilt ze dus van de mechelaren, ze blijft dichter bij je werken en van je af sturen kost meer tijd om aan te leren. Ze is met running contacts bezig in de agility en het sturen gaat al enorm leuk en snel.
Ik beleef elke dag als een avontuur, ze steelt ieders hart, is al een beroemdheid op het agility veld, ze is een diva, ze is niet keihard, ze is gevoelig maar kan ook heel stoer zijn. Ik vind het fijn dat als ik aan geef dat iets echt niet kan ze dat accepteert. Dit gedrag voorkomt dat ze in grote problemen komt met de Mechel meiden. Als één van hun aangeeft dat ze te ver gaat luistert ze ook en gaat ze niet over hun grenzen heen. Dit is wel nodig, ze is immers kleiner. Nu een 7 kilo en 37 cm hoog en ingeschreven voor haar eerste show in Eindhoven, ik ben benieuwd welke avonturen we met haar gaan meemaken.
BATty heeft een eigenown facebook page,

En een eigen Youtube kanaal.
Ik heb een Hondenschool, gespecialiseerd in Pups, balance en controle training , pre agility en wedstrijd agility training en coaching. http://www.blazing-amber.nl


ENGLISH:
(BATty stands for Blazing Amber terriër and about her bat ears. Our dog school is called Blazing Amber Training.)
Batty came rather unexpectedly in our House.
I was on the list for a number of years for a Parson Russel terriër, I wanted a smaller dog in addition to the three Malinois that we have. The litter was finally born of an agility dog I knew, but it was only one puppy. There was none for me. So I went looking for a Parson. My friends on facebook informed me and I came to know more and more of his behavior, even more as I previously knew and especially the fact that the dog had to bark out loud just naturally pleased me less and less. They would have to be hard and inexorably proceed with the attack on a Fox or something like that. This seemed to me not so a good idea with the Mali girls her at home. I already have three Belgian Malinois females and another copy of that in a small size, well that was maybe too much.
All of a sudden on the Facebook page of a Czech girlfriend an awfully cute picture was posted. What is that!??? This puppy was looking for a home, she was cancelled by an Italian buyer and would next week leave the nest. I immediately started to find out more about the Manchester Terrier, through Google and through friends on FB I found more new MT friends that could tell about the breed and also the blood lines and they knew the parents, all gave green light for this puppy. I saw videos of her mother and uncle in the agility and was sold. I made contact with Veronica, her breeder and we talked over and over again in poor English. I searched on the internet about the health requirements and assured myself about the FCI papers. This FCI recognition is necessary if later with her we would manage a World Championship. The final hurdle was yet to be taken, does she plays with her owner? Retrieve a toy? So Veronika made a video of the 4 pups during play time, and that they are playing with a sock she threw away. Together the pups went and brought it back, she did tug games for me with the puppy and I was completely sold. I’ll come and get her I said and three days later we were in the camper direction Czech Republic. (1000 km one way)
I was still on time to see the whole litter and I found them to be great, mother was open and social, grandma was there too and she lay on my lap and slepte. Driving back home with a mini dog, snow storms on the way-defying it was already clear that we had to buy a coat for her soon on the road along the highway. Meanwhile, she has more coats than I do.
She has stolen our hearts.
I am going to train as a Malinois, I’m going to do agility with her. So we did many puppy play times, balance exercises and short think games, she has her adjustments. You have that terriër caracter, occasionally she looks smug at you and then you can do it yourself. I know its my job to convince her to always eventually do what I want and let her think that its her idea. I have a terrier. They don’t do it for you, they do it to please themselfs. It is a small dog, this so differs from the malinois, she remains closer to you to work and send away takes more time to learn. She is learning running contacts in agility and it is fun and fast.
I experience every day as an adventure, she steals everyone’s hearts, she is already a celebrity on the agility field, she is a diva, she is not rock hard, she is sensitive but can also be very tough. I like that if I tell her somethins is really not ok, she can accept that. This behavior prevents her from getting in big trouble , with the Mali girls. If one of them indicates that she has gone too far, she listens and accepts it. This is really necessary, she is so much smaller. Now she is 7 kilo and 37 cm high and enrolled in her first show in Eindhoven, I’m curious what adventures we experience with her.
Batty has her own facebook page
And her own Youtube Channel. Vlog:
I have a dog school, specializing in Puppies and agility, balance and control training, pre match agility training and coaching. http://www.blazing-amber.nl

BATty’s eerste agility jaar

BATty is nu 1 jaar oud.

(Blazing Amber Terriër)

Vanaf haar puppy tijd hebben we kleine  trucjes en oefeningetjes gedaan ter bevordering van balance en controle over haar lichaam. De bewustwording van al haar poten, ook achterpoten en het leren concentreren en samen werken met het baasje voor wat lekkers of spel. Leren samen spelen is enorm belangrijk in deze eerste fase.

Als opsomming heb ik een paar filmpjes gemaakt hoe ze er nu voor staat.

Haar Graduation Video van haar Running contacts  class bij Anne Lenz

Haar Handling Video tot haar eerste levensjaar.

Wat haar ontwikkeling was gedurende haar eerste levensjaar kan je ook zien op haar VLOG pagina op YouTube.

Het is echt heel anders om een Manchester terriër te trainen  in vergelijking met de training van de Mechelse herders waar ik in 2002 mee begonnen ben in de agility biedt het weer hele nieuwe uitdagingen. BATty krijgt uiteraard net als de andere meiden van Prins hondenvoer de geperste brok, en van de producten van NML health krijgt ze elke dag de Muscle Mass poeder en de Doils Vital olie, dat zie je goed terug door haar bespiering. BATty is in een prachtige conditie. Hier wordt je vrolijk van.

    

      

      

We hebben een VLOG, over BATty.

BATty de Manchester Terriër.

Onze eerste Blazing Amber Terriër.

Kijk mee met haar nieuwe leven en wat ze dagelijks meemaakt met de 3 Mechelse herder dames, het spelen, de basis leggen voor Agility oefeningen en alles wat nog op haar pad komt.

Ze is  enorm schattig en super eigenwijs en we hebben nog nooit een Terriër gehad, dus dat kan nog leuk worden.

Volg en vind  haar Facebook pagina leuk.

en kijk mee op haar YouTube pagina , elke dag een nieuw filmpje.

 

Baby BATty

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik leer alvast hoe je de katteloop neemt.