Categoriearchief: Kennel Of Blazing Amber

De kerstvakantie verliep niet naar verwachting.

De kerstvakantie verliep niet naar verwachting.

Donderdag na het trainen vertrokken we om 10 uur s’avonds richting het zuiden.
Het plan was om bij Reims te overnachten en daar in de ochtend Dayzee af te geven aan Kate die vanuit de UK naar Reims was afgereisd. Dayzee zou met haar meegaan om te ski-jorren in de Franse Alpen en wij zouden dan verder zuidelijk rijden om in de Pyreneeën kerst te vieren met familie.
Om 12 uur s’nachts schrok ik wakker, ik was wat weggedoezeld in de bijrijderstoel. De camper was in een flauwe bocht naar rechts blijkbaar rechtdoor gereden en met zijn linker voorwiel had hij de betonnen wegafscheiding geraakt, nu gleden we als het ware luid piepend de weg weer over naar rechts, twee banen van de snelweg over, dan over een stukje vlakke berm, een talud met bosjes op, ik zette me schrap voor een botsing maar werd verrast door een zachte plof.
Even verward maar daarna opgekrabbeld bleek dat de camper was omgevallen en op de bestuurders kant was beland. Tom krabbelde ook op, net zo verrast als ik. Terwijl er een auto op de vluchtstrook stopte kroop Tom via de deur van de camper omhoog de camper uit. De deur was een dakluik geworden. De gearriveerde auto zette oranje lampen aan en de man stapte uit om bij Tom te kijken wat er gebeurd was.
De vriendelijke man had inmiddels de politie verwittigd, we waren in de buurt van Charleroi en daar spreken ze alleen Frans. Hij informeerde of alles met mij OK was en ik bevestigde en liet hem weten dat ik in de camper bij de honden zou blijven. De honden waren OK, TOPsy vond dat we nu wel konden uitstappen, de camper stond immers stil en dan gaan we altijd uit. TOPsy had in haar hok gezeten en haar deurtje ging nu niet naar voren open maar naar boven. Het duurde even voordat ik kon uitvissen waar Dayzee zich bevond, haar hok is onder het rechter bed, in de kast als het ware. Ik vond de ingang van haar hokje, zij zat op haar deur naar beneden te kijken naar mij en verwonderde zich waarschijnlijk wel wat over de situatie. Ziva had in de gordel op de bank gezeten, waarschijnlijk lag ook zij te slapen tijdens de plof. Ze ging van de bank naar plaatsing op het raam achter de bestuurder. Ondertussen was de politie gearriveerd, ook zij communiceerden door het dakluik met mij of alles “bon” was. Tom lieten ze blazen en nadat de eerste takelwagen was gearriveerd vertrokken zij weer. Achteraf had ik graag gewild dat ze Tom nader hadden laten bekijken door een ambulance aangezien hij geen weet meer had over wat er gebeurd was, hele vreemde procedures die Belgen.
De kleine takelwagen was uiteraard niet in staat om de camper op te hijsen en wij wachtten dan weer op meer hulptroepen. Ondertussen was ik wat bekomen en ging ik dingen regelen. ANWB gebeld, geen gehoor, NKC Hulplijn gebeld, geen goed nummer, weer een half uur later daagde het bij mij, we zaten in het buitenland en we moesten dan ook eerst 0031 toetsen. Stom dat het niet meteen op je polispasje staat. Maar gelukkig, nu goed getoetst en een vriendelijke mevrouw van de NKC gesproken en uitgelegd wat er was gebeurd. Geen zorgen mevrouw, zodra ze u in een hotel hebben gebracht belt u ons morgen weer met de locatie van de camper, alles wordt in orde gemaakt voor u en de camper terug naar NL.
Ik belde Kate om te vertellen wat er gebeurd was en wij spraken af dat zij Dayzee bij het hotel zou komen halen zodat Dayzee tenminste verder op vakantie kon en wij de rompslomp konden gaan afhandelen zonder een extra hond. En ik belde mijn moeder, zij spreekt Frans, ook zij stapte onmiddellijk in de auto om naar het hotel te komen. Het adres van het hotel zou ik aan beide later doorgeven.
Inmiddels hadden zich 3 takelwagens en 1 pionauto verzameld en ging er veel tijd in voorbereiding zitten, het bleek dat het linker voorwiel afgebroken was, later zag ik daar onderdelen van over de weg en in de berm liggen. Dat gaf wat complicaties. Terwijl zij overlegden pakte ik alles van waarde en wat we voor 1 overnachting konden gebruiken in een tas in. De puur trauma ging zeker mee. Het viel niet mee om spullen te vinden in een camper waar van alles uit kasten was gevallen, en 90 graden niet klopte. De koelkast lag op zijn rug, daar moest ik steeds overheen klimmen, de matrassen blokkeerden de weg, we liepen op de ramen en wanden en keken door het dak de straat over. Eindelijk had ik mijn schoenen gevonden, telefoons, tablets, autopapieren, brillen, portemonnee, veiligheids vestjes van Tom en Ziva gevonden en een extra deken meegenomen.
Toen de takel heren een plan van aanpak hadden gemaakt moesten we allemaal de camper uit, dus riemen gevonden en voor Dayzee een snuitje, de grote dames kunnen in stress situaties soms hevig op mekaar reageren en ik nam geen risico. Van een afstand keken we toe hoe de camper centimeter voor cm rechtgetrokken werd zodat ze hem weer rechtop konden zetten op een vlak stuk. Het ging heel langzaam maar daardoor is er bijna geen extra schade ontstaan.
De camper werd van voor opgetild en op een dieplader gehesen. Nu werden we weggebracht naar het hotel bij Charleroi. De mannen wilden alle honden achterin de grote bus tussen de pionnen zetten. Ik haalde snel de stoffen bench van Dayzee en zette Dayzee daarin, meer benches had ik niet en Ziva daar los achterin ging ik niet toelaten. Ik stapte met TOPsy in en hield haar op schoot terwijl zij probeerden TOM uit te leggen dat Ziva achterin moest. Daarna stapte Tom prompt in naast mij op het 3 zits bankje en zette gewoon Ziva tussen zijn benen in voor in de cabine. Soms is het handig als je geen Frans spreekt, wij gebaarden dat alles top was en we konden gaan waarop de beste man ook is ingestapt en is gaan rijden.
Na wat zoeken vonden we het Ibis hotel om 4 uur in de ochtend, achter een groot stalen hek liep een drukke man die meteen op de honden wees en vertelde dat er maar 1 hond per kamer toegestaan was. Ik legde uit dat 1 hond nog vanavond werd opgehaald, hij bleef volhouden en weer voor de zoveelste keer legde ik uit dat we er maar één hond hadden voor op de kamer en de andere, ( TOPsy) toch geen hond is. Verder vertelde ik hem dat we net een ongeluk hadden gehad en nu 4 uur later we gewoon een rustig plekje wilden om bij te komen. Hij bromde wat over kosten en ik ging akkoord, wat maakt mij op dat moment uit dat de kamer dan 50 euro duurder is als de advertentie op de hotelmuur? Pfft, eindelijk de honden in de kamer gedaan, Tom is even buiten gebleven om Kate op te vangen met Dayzee. Nog geen 20 minuten later arriveerde Kate en Dayzee stapte super happy in bij Jingo achterin de auto. Haar vakantie kon beginnen. Kate vertrok terug naar haar Ibis Hotel in Reims en nadat we allemaal weer een paar druppels Puur Trauma hadden genomen probeerden wij wat te slapen.
De volgende ochtend waren mijn moeder en Erik ook aan de ontbijt tafel en zij brachten ons naar de camper toe. Ik had inmiddels de NKC aan de telefoon gehad en zij gingen een vervangende camper regelen, deze verhuur camper zou dan naar de locatie van de oude camper gaan zodat de kapotte camper meteen terug naar NL kon.
Aangekomen bij het takelbedrijf stond onze camper daar op ons te wachten, van buiten viel de schade aan de bijrijders kant mee, bijna niks te merken van een ongeluk, van de bestuurders kant was duidelijk het afgebroken wiel te zien maar de wanden waren nauwelijks beschadigd geraakt.
Binnen was het een ravage, overal lag wat uit de kasten was gevallen en om de tijd te doden begonnen we maar op te ruimen. Je kon na het opruimen alleen zien dat er wat gebeurd was door de voetstappen op de wanden naast het raam en dat de mat van de vloer nu tussen de wand en de kast was geraakt doordat de kasten ontzet waren geweest. Deze mat zat helemaal klem. Na een tijdje kwam dan in de middag de verhuur camper met de dieplader. De beste man uit Enschede kon geen Frans en hij was niet voorbereid dat de camper niet de dieplader op kon. Ondanks dat ik aan de telefoon had uitgelegd dat het wiel was afgebroken. Gelukkig heeft mijn moeder het takelbedrijf kunnen overtuigen ( door extra geld te geven handje contantje) zodat ze de beste man konden helpen de oude camper op te laden anders stond het daar nu waarschijnlijk nog. Wat hun betrof zat hun taak er namelijk op, extra werk door opladen zat niet in hun rekening erbij en ze hadden het druk.
We hebben de lege verhuur camper zoveel mogelijk ingeladen met onze spullen maar het bleef een puinhoop, je kon niks vinden waarop wij besloten eerst huiswaarts te gaan en van daaruit weer verder te beslissen wat we met de rest van de vakantie gingen doen.
De reis naar huis ging prima, we hebben rustig aan gedaan en eenmaal thuis konden we even tot rust komen.
Onze camper stond inmiddels in Enschede en de verhuur camper hadden we tot begin januari. Eerst even een simpele kerst gehouden en daarna richting onze camper om wat spulletjes eruit te halen zoals belangrijke kabels voor TOPsy’s gps tracker. Ik heb een vriendin in Enschede wonen die we te weinig zien en we spraken af om te gaan wandelen samen, dit liep wat uit en we zijn een paar dagen bij haar gebleven totdat de vuurwerk herrie in Enschede wel erg luid werd. Daarop zijn we Duitsland ingevlucht om een rustig oud en nieuw te vieren in de heuvels.
We hebben een fijne korte vakantie gehad, lekker gewandeld, gegeten en campers gekeken, daarna naar Luxemburg afgereisd om Dayzee weer op te kunnen pikken zodat Kate weer verder op haar weg naar de UK kon. Einde van onze vakantie.  Maandag was de laatste huur dag maar we hebben de verhuur camper zelf weggebracht op dinsdag naar Enschede zodat we op de terugweg onze laatste spullen mee konden nemen. Achteraf was het handiger als we de camper naar Lelystad hadden laten transporteren maar de Enschede transport man wilde hem zo graag zelf houden om een bod op te kunnen doen bij Total Loss.
Ik belde eens om te informeren naar de gang van zaken met de NKC en AON, niemand wist wat? Het bleek dat ik zelf de melding aan moest maken van de schade en om een taxateur te laten kijken naar de camper, later bleek dat ik zelf de verzekering moest laten opschorten etc etc. Als je niet vaker een ongeluk krijgt is niet alles heel duidelijk kan ik je zeggen. De NKC pechhulp had immers gezegd, gaat u maar rustig eerst op vakantie, de rest wordt geregeld. ( ja, door wie?)
Op onze tour om een ander camper te bekijken waren we bij de originele verkoper van onze oude camper gekomen. Hij vertelde ons dat dingen die er bij de koop van de camper niet aan hadden gezeten ook nog steeds van ons waren en niet bij de verkoop opkoop hoorden. Dat had, nog de opkoper of de taxateur aan ons verteld. Voor ons waren dat de zonnepanelen, de dure LPG gasinstallatie en de TV. We meldden nog snel aan de taxateur dat we deze dingen niet bij de camper lieten. Wat een gedoe gaf dat uiteindelijk zeg!
De nieuwe opkoper wilde zelfs de zomer banden erbij hebben die bij ons nog in de garage lagen en die ruilen voor onze eigen gasinstallatie! Het werd steeds gekker. Uiteindelijk heb ik toegegeven en hem de gasinstallatie laten houden. Hij had toch de Michelin winterbanden van 1 maand oud nog onder de camper zitten, ik was het gezeur zo beu. Jan onze vriend in Enschede, is dan vrijwarings bewijs, TV en zonnepaneel gaan halen voor ons. De opkoper deed er 10 dagen over om na het winnende bod te betalen ofschoon hij meteen het rekening nummer had ontvangen van ons. Verder stuurde hij nog een rekening van de verhuur camper voor gas! Even vergeten dat mijn moeder een getal van 3 cijfers had betaald voor het op laten laden van de camper die zij naar NL zouden brengen (zijn taak) en dat er een bijna gevulde LPG tank onder de camper zit. Nu werd ik echt boos.
Het verhaal gaat gewoon door, je kan pas je verzekering en wegenbelasting opschorten als je het vrijwaringsbewijs hebt, dus ik heb langer betaald voor beide. En tot slot is er iemand overijverig bij de verzekering en royeert de camper zodat een hele nieuwe verzekering meer gaat kosten, gelukkig is deze fout hersteld, maar wat een gedoe zeg. Een flink aantal grijze haren verder hebben we het vooruitzicht om de nieuwe camper spoedig te gaan halen. De eerste afspraak was hij nog niet klaar, de tweede afspraak stormt het te hard, wat kan er nu nog gaan gebeuren in deze campersoap?

Het besef dat alles wel eens heel anders had kunnen eindigen dringt steeds meer tot ons door, bij één ongeluk kan je blijbaar zoveel geluk hebben dat je gewoon rustig omkiepelt op een zachte plek en tijdstip dat je geen ernstige schade toekkomt. Toch hoop ik dat we dit niet meer mee hoeven te maken. Wat als: we 1 meter meer doorgeschoven waren naar dat enge korte paaltje in de grond ter hoogte van de cabine?, wat als; het drukker was geweest en er meer auto’s bij betrokken waren geweest?  wat als;  het heuveltje geen heuveltje was geweest maar een diepte of sloot? etc etc etc. gelukkig is het gelopen zaols het gelopen is.  Ik ban dan ook zeer dankbaar voor elke dag dat we bij mekaar zijn en we mekaar mogen vasthouden. Mensen wees lief, je weet nooit…

 

Wederom met twee honden geplaatst voor het WK van de Belgische herders

WK 2020, here we come!

Onverwacht, maar toch weer na lange tijd met twee honden geplaatst voor het Wereld Kampioenschap van de Belgische herders in Frankrijk.

Afgelopen zaterdag 14 december, was de laatste kwalificatie wedstrijd voor het Wereld Kampioenschap Belgische herders. Deze wordt in 2020 gehouden georganiseerd door de FMBB (https://www.fmbb2020.com/) van 12mei tot 17mei, de locatie is dit jaar Aubigny Sur Nère, Frankrijk. Hier zijn bijna alle disciplines vertegenwoordigd waarin een Belgische herder uitblinkt vertegenwoordigd. Bijvoorbeeld; IGP (het oude IPO), Mondioring, Show/ tentoonstelling, canicsros, en uiteraard agility, er worden weer honderden Belgische Herders verwacht.

De laatste wedstrijd van drie selectiedagen met elke dag drie parkoersen.
Ziva stond meteen al na de eerste wedstrijd dag op de eerste plaats, zij had door het behalen van de titel beste “Belgische herder agility 2019” 80 punten voorsprong en door constant goed te lopen daar flink wat goede uitslagen en punten bij gezet, haar plaatsing stond vast.
Dayzee had mij de vorige wedstrijd blij verast door op een jumping zo goed en snel te lopen dat zij een eerste plaats met 80 punten haalde, zij stond nu 9e als je de (NQ) Niet gekwalificeerde honden erbij telde. Deze honden hadden geen punten op het vast parkoers. Dayzee hoorde daar dus bij. Het werd toch ineens spannend, was ik met haar vooral de laatste tijd aan het werken aan start procedures en vertrouwen in het veld, leek het er nu ineens op dat ze ook uitslagen zou kunnen halen.
De weken voor de training waren er vooral op gespitst met Dayzee veel aan haar vertrouwen te werken om fysiek en mentaal goed te kunnen presteren, minder stres in de ring was hierbij het belangrijkste punt van aanpak. (training en met behulp van de Strezz druppels op de wedstrijd dag) Wie weet zou ze toch op die VP ( vast parkoers, een parkoers met raakvlak toestellen) punten kunnen halen. We ondersteunen Dayzee ook dagelijks met de Tranquil poeder van puur.

NK Agility 2018

Donderdag voor de wedstrijd kwam er toch een dikke zwarte wolk op ons pad. Tijdens de lessen klapte een grote hond vol vanaf de zijkant tegen mijn knie. In één klap zag ik de wedstrijd aan mij voorbij gaan. Na de les ben ik meteen gaan koelen, heb de Puur Trauma druppels elk kwartier ingenomen, ben op mijn SWIT magneet therapie mat gaan zitten en heb een laser behandeling gedaan. De volgende dag had ik een afspraak bij Bergman Kliniek voor bewegen om te kijken wat er mogelijk en wenselijk was om te doen.
Vrijdags bij de specialist bleek de schade gelukkig goed mee te vallen, niks was afgescheurd, de knie was mobiel en na een Electro Pulse behandeling mocht ik met mijn geïrriteerde meniscus weer huiswaarts met groen licht voor de wedstrijd. Gelukkig stond mijn voet niet op de grond tijdens de klap en was ik in beweging anders had het er heel anders uitgezien, een geluk bij een ongeluk dus. Dat de wedstrijd lopen zaterdag flink pijn ging doen stond vast, maar meer schade veroorzaken zou het niet. Verder nog mijn Swit mat gebruikt en doorgegaan met mijn Trauma druppels, hier zit onder andere Arnica in wat goed is bij blessures van elk soort.

NK Agility 2018

De grote dag brak aan, in ons campertje waren we al op locatie zodat we goed uitgeslapen de wedstrijd in konden. Het eerste parkoers was echt pittig, alleen brave hondjes die luisterden zouden daar doorheen komen. Ik startte met Ziva als eerste ervan overtuigd dat zij zou luisteren maar Ziva had anders besloten en koos een diskwalificatie route, het was ook Dayzees parkoers niet en ook zij belandde over de verkeerde hindernis. Het was een VP, waar we uitslagen op nodig hadden. Nog één kans op punten bij een VP te gaan, de laatste. Gelukkig was dit meer te doen met onze meiden en Ziva mocht weer als eerste beginnen, doordat ik door mijn knie gehinderd was tikte Ziva een latje maar liep verder een mooi rondje. Dayzee was later aan de beurt, we hadden samen contact aan de start, de eerste 4 hindernissen zijn cruciaal voor haar vertrouwen en deze gingen goed, nog even dat spannende midden stuk waar zij geweldig reageerde op mijn aanwijzingen en nu die lange snelle lijn naar de finish nog even zonder een latje te tikken. Jaaaaa, foutloos en verreweg de snelste! Dayzee had weer de eerste plaats en 80 punten. Ze steeg naar de derde plaats met die vereiste VP punten. Nog volgde een jumping, maar daar waren we niet meer scherp, de dag had zijn tol geëist , we waren moe gestreden. Na deze drie parkoersen werden de punten weer opgeteld, Dayzee was wel afgezakt naar een zesde plaats maar met acht geplaatsten was het nog ruim voldoende om mee te mogen naar het WK. Ziva stond nog steeds op de eerste plaats en zij mag dan ook voor het team extra rondes lopen op het WK. De eerste 4 lopen voor het landenteam extra parkoersen op het WK.


Ik ben zo blij en super trots op mijn meiden, eigenlijk had ik de verwachting niet meer dat Dayzee op het WK zou lopen, ze is heel reactief, concentratie en focus is in de ring bijna onmogelijk te houden door alle prikkels en zij wil zo graag goed werken, vooral heel snel rennen, dat het heel moeilijk is haar de goede kant op te sturen. Maar, het is ons toch gelukt!
Ik kan nu met gepaste trots zeggen dat ik met al mijn stamboom honden ben gekwalificeerd voor het WK Belgische Herders. Het wordt mijn 13e jaar dat ik voor het WK afreis en de vijfde keer dat ik aan de start mag met 2 honden op één en dezelfde WK.

Wij zijn vanaf het jaar 1999 met deze veeleisende sport bezig en gebruiken voor de honden behalve goede voeding en gepaste beweging elke dag voeding supplementen zoals de Puur Muscle mass voor onderhoud en opbouw van de spieren samen met de Doils vital olie en voor de oudere honden zoals Ziva de Cholodin tabletten, hierdoor is zij veel meer bij de tijd als zonder deze tabletten. Voor blessures hebben we altijd de Puur Trauma in onze tas paraat, een ongelukje is gauw gebeurd. Mocht er toch iets ernstigers gebeuren dan kunnen we gelukkig terecht bij Anneke Schellingehout van Holistisch Dierenarts praktijk  Jyoty, zij zorgt er voor dat al mijn meiden snel en goed op de been blijven en lang en gezond agility kunnen blijven doen met haar kennis en expertise.

Nu even een korte vakantie, Dayzee gaat met een vriendin Ski-jorren en wij gaan met Ziva en TOPsy wandelen in de bergen. Na de vakantie weer fit aan de voortgang van het trainen met Dayzee werken. Ik verheug me er weer op.

Onze eerste WK, met Franny in 2007

Introductie Tom en Alice voor het WK FMBB Agility.

FMBB 2018 WK in Slovenië.

Mijn naam is Tom Stricker,

op dit moment hebben wij 3 mechelse herders, Alice, Ziva en haar halfzus Dayzee en één Manchester terriër genaamd, BATty.
Ik heb met Katja een Hondenschool in Almere waar wij wekelijks agility training  geven.

Ik mag dit jaar weer aan het WK voor Belgische Herders mee doen met onze 12 jarige Alice Dawn of Blazing Amber. Alice is door ons gefokt en een kind van Francoise le Serviteur Puissant en Twister van Quirijnen. Het is de negende keer dat zij gekwalificeerd is voor dit WK. Alice wil graag haar enige broer Ace- Bandit eren met dit WK, Ace heeft ons vorig jaar onverwacht verlaten.

Ik ben heel trots op het feit dat Alice met deze hoge leeftijd nog zo fit is om mee te kunnen doen met de jonge honden, ik ben er zeker van dat het door de producten komt die Alice al van jongs af aan krijgt zoals de Puur Muscle Mass en Doils Vital Olie. Alice kreeg vroeger omdat zij een behoorlijk stressig en reactief type is de Puur Rust dagelijks en de Phytonics Stress op wedstrijden om haar te ondersteunen in de sport, zonder deze producten denk ik niet dat ze zo hoog gekomen zou zijn. Nu ze wat rustiger in haar koppie is geworden en de  anti stress producten niet meer nodig heeft, merken we dat ze veel baat bij de Cholodin tabletten heeft. Deze zorgt ervoor dat ze geen last van haar ouderdom verschijnselen heeft in haar koppie. Ze is nog steeds heel goed bij en kwiek. Alice wordt op sportmedisch vlak ondersteund door Anneke Schellingehout van Jyoty. Anneke zorgt ervoor dat we  voortijdig grote blessures kunnen voorkomen door minstens  twee keer per jaar een sporthonden keuring te geven. Mochten er  op andere momenten problemen zijn dan staat Anneke klaar om Alice te behandelen zodat  Alice weer snel goed in haar vel zit.

Door Alice haar agility ervaring is het een genot om met haar te lopen, je hoeft haar niets twee keer uit te leggen. Zij gaat lekker op het WK vlammen.

Sinds 2002 heeft bij ons  het agility virus toegeslagen, Katja is begonnen met Kyra en toen zij de derde agility hond Alice aan het opleiden was heb ik Kyra en daarna Franny overgenomen. Ik heb zelf al aan diverse internationale wedstrijden deelgenomen met Franny en Alice. Diverse European Opens, Luxemburg opens en WK Belgische Herders van de FMBB zijn enkele hoogtepunten voor Franny, Alice en mijzelf.

Vier jaar geleden had ik mij voor het eerst geplaatst voor het WK FMBB in Finland met Alice maar ik moest mij afmelden daar het tijdstip in juni zeer slecht uitkwam voor mijn werk. Drie jaar geleden mochten we naar het WK in Tsjechië, maar helaas is Alice voor de eerste wedstrijd dag door een tunnel geblesseerd geraakt aan haar knie. Daarna heeft ze nog met mij in Frankrijk en Duitsland gelopen op het WK FMBB. Alice is misschien niet meer de snelste maar ze is er klaar voor een staat weer te popelen van ongeduld. Laat het WK nu maar komen.
Ik hoop met Alice de finale te halen en een hele leuke sportieve tijd in Slovenië tegemoet te gaan met het Nederlandse team en dat ik weer mag genieten van alle beste Belgische Herders in de Agility sport uit alle delen van de wereld.

Kijk ook hier www.blazing-amber.nl voor meer informatie over onze honden.

Wereld Kampioenschappen voor Katja en Ziva

Met trots mag ik aankondigen dat, na een tweetal pittige wedstrijd weekenden Katja met Ziva zich heeft weten te kwalificeren voor de WK van de FCI Agility die in Liberec Tsjechië gehouden gaat worden in oktober van dit jaar. Voor zowel team als individueel mag Katja met Ziva uitkomen met haar 2e plaats in het WK selectie klassement.

Katja heeft al eerder aan dit prestigieuze WK deelgenomen van de FCI, in 2010 was het de eerste keer in Rieden Duitsland met haar Mechelse Herder Franny, het jaar erop met  Frannys dochter Alice Dawn of Blazing Amber in Lievin Frankrijk en  in 2012 ook met Alice in Liberec Tsjechië telkens uit komend voor zowel team als individueel. Het werd even still met een  plaats op de  reservelijst voor Ziva in 2014 voor het WK in Luxemburg maar nu mag Ziva, voormalig Wereld Kampioen Belgische herders zich gaan meten met de top van alle rassen uit alle landen van de wereld in Liberec.

 

 

 

 

 

 

Hechtingen verwijderd bij Dayzee

10 dagen na een verschrikkelijke dag en operatie van Dayzee om twee stukken rubber bal uit haar darmen te halen en een stuk darm te  verwijderen mogen de hechtingen er uit.

De dierenarts complimenteerde ons over de mooie wond genezing. We hebben hierbij de hulp van Vetramil Honingzalf van NML health gehad. Het beschermd, verzacht en hersteld de huid. Een wondermiddel zoals alweer blijkt.

Ze heeft ook bijna al die tijd haar grote lampekap om moeten houden van ons en een minimale beweging gehad.

Ze is nogal een wiebelkont.

Nu is het zaak om haar weer op conditie te krijgen en langzaam weer op te bouwen naar de fitte hond die ze voor deze catastrofe was. Revalidatie dus. Ik ga haar weer de Puur Spieropbouw geven voor de spieren.

Dayzee verdiend een winpunt

Afgelopen weekend heeft Dayzee een winpunt verdiend, na vele bijna, net niet, en chaos parkoersen van haar hebben we het weer na lange tijd geklaard om een foutloos rondje te lopen, ik ben hierover zo blij, nu blijkt kan ze nu op een dag in ieder geval één keer concentreren 🙂

Hier haar rondje en gelijk de  onbewerkte  andere rondjes waar je kan zien dat ze echt samen met KASN werken. De keurmeester was petr Pupik, de Keurmeester die dit jaar het WK FCI gaat keuren, prachtige parkoersen, hard lopen en toch technisch, ook Ziva vond ze geweldig leuk 🙂

De BAT school site gescheiden van de OBA kennel site.

Onze andere site gaat over de Honden,

over ons en over de kennel  “of Blazing Amber”

De twee zijn nu gescheiden van elkaar.