Auteursarchief: admin

De kerstvakantie verliep niet naar verwachting.

De kerstvakantie verliep niet naar verwachting.

Donderdag na het trainen vertrokken we om 10 uur s’avonds richting het zuiden.
Het plan was om bij Reims te overnachten en daar in de ochtend Dayzee af te geven aan Kate die vanuit de UK naar Reims was afgereisd. Dayzee zou met haar meegaan om te ski-jorren in de Franse Alpen en wij zouden dan verder zuidelijk rijden om in de Pyreneeën kerst te vieren met familie.
Om 12 uur s’nachts schrok ik wakker, ik was wat weggedoezeld in de bijrijderstoel. De camper was in een flauwe bocht naar rechts blijkbaar rechtdoor gereden en met zijn linker voorwiel had hij de betonnen wegafscheiding geraakt, nu gleden we als het ware luid piepend de weg weer over naar rechts, twee banen van de snelweg over, dan over een stukje vlakke berm, een talud met bosjes op, ik zette me schrap voor een botsing maar werd verrast door een zachte plof.
Even verward maar daarna opgekrabbeld bleek dat de camper was omgevallen en op de bestuurders kant was beland. Tom krabbelde ook op, net zo verrast als ik. Terwijl er een auto op de vluchtstrook stopte kroop Tom via de deur van de camper omhoog de camper uit. De deur was een dakluik geworden. De gearriveerde auto zette oranje lampen aan en de man stapte uit om bij Tom te kijken wat er gebeurd was.
De vriendelijke man had inmiddels de politie verwittigd, we waren in de buurt van Charleroi en daar spreken ze alleen Frans. Hij informeerde of alles met mij OK was en ik bevestigde en liet hem weten dat ik in de camper bij de honden zou blijven. De honden waren OK, TOPsy vond dat we nu wel konden uitstappen, de camper stond immers stil en dan gaan we altijd uit. TOPsy had in haar hok gezeten en haar deurtje ging nu niet naar voren open maar naar boven. Het duurde even voordat ik kon uitvissen waar Dayzee zich bevond, haar hok is onder het rechter bed, in de kast als het ware. Ik vond de ingang van haar hokje, zij zat op haar deur naar beneden te kijken naar mij en verwonderde zich waarschijnlijk wel wat over de situatie. Ziva had in de gordel op de bank gezeten, waarschijnlijk lag ook zij te slapen tijdens de plof. Ze ging van de bank naar plaatsing op het raam achter de bestuurder. Ondertussen was de politie gearriveerd, ook zij communiceerden door het dakluik met mij of alles “bon” was. Tom lieten ze blazen en nadat de eerste takelwagen was gearriveerd vertrokken zij weer. Achteraf had ik graag gewild dat ze Tom nader hadden laten bekijken door een ambulance aangezien hij geen weet meer had over wat er gebeurd was, hele vreemde procedures die Belgen.
De kleine takelwagen was uiteraard niet in staat om de camper op te hijsen en wij wachtten dan weer op meer hulptroepen. Ondertussen was ik wat bekomen en ging ik dingen regelen. ANWB gebeld, geen gehoor, NKC Hulplijn gebeld, geen goed nummer, weer een half uur later daagde het bij mij, we zaten in het buitenland en we moesten dan ook eerst 0031 toetsen. Stom dat het niet meteen op je polispasje staat. Maar gelukkig, nu goed getoetst en een vriendelijke mevrouw van de NKC gesproken en uitgelegd wat er was gebeurd. Geen zorgen mevrouw, zodra ze u in een hotel hebben gebracht belt u ons morgen weer met de locatie van de camper, alles wordt in orde gemaakt voor u en de camper terug naar NL.
Ik belde Kate om te vertellen wat er gebeurd was en wij spraken af dat zij Dayzee bij het hotel zou komen halen zodat Dayzee tenminste verder op vakantie kon en wij de rompslomp konden gaan afhandelen zonder een extra hond. En ik belde mijn moeder, zij spreekt Frans, ook zij stapte onmiddellijk in de auto om naar het hotel te komen. Het adres van het hotel zou ik aan beide later doorgeven.
Inmiddels hadden zich 3 takelwagens en 1 pionauto verzameld en ging er veel tijd in voorbereiding zitten, het bleek dat het linker voorwiel afgebroken was, later zag ik daar onderdelen van over de weg en in de berm liggen. Dat gaf wat complicaties. Terwijl zij overlegden pakte ik alles van waarde en wat we voor 1 overnachting konden gebruiken in een tas in. De puur trauma ging zeker mee. Het viel niet mee om spullen te vinden in een camper waar van alles uit kasten was gevallen, en 90 graden niet klopte. De koelkast lag op zijn rug, daar moest ik steeds overheen klimmen, de matrassen blokkeerden de weg, we liepen op de ramen en wanden en keken door het dak de straat over. Eindelijk had ik mijn schoenen gevonden, telefoons, tablets, autopapieren, brillen, portemonnee, veiligheids vestjes van Tom en Ziva gevonden en een extra deken meegenomen.
Toen de takel heren een plan van aanpak hadden gemaakt moesten we allemaal de camper uit, dus riemen gevonden en voor Dayzee een snuitje, de grote dames kunnen in stress situaties soms hevig op mekaar reageren en ik nam geen risico. Van een afstand keken we toe hoe de camper centimeter voor cm rechtgetrokken werd zodat ze hem weer rechtop konden zetten op een vlak stuk. Het ging heel langzaam maar daardoor is er bijna geen extra schade ontstaan.
De camper werd van voor opgetild en op een dieplader gehesen. Nu werden we weggebracht naar het hotel bij Charleroi. De mannen wilden alle honden achterin de grote bus tussen de pionnen zetten. Ik haalde snel de stoffen bench van Dayzee en zette Dayzee daarin, meer benches had ik niet en Ziva daar los achterin ging ik niet toelaten. Ik stapte met TOPsy in en hield haar op schoot terwijl zij probeerden TOM uit te leggen dat Ziva achterin moest. Daarna stapte Tom prompt in naast mij op het 3 zits bankje en zette gewoon Ziva tussen zijn benen in voor in de cabine. Soms is het handig als je geen Frans spreekt, wij gebaarden dat alles top was en we konden gaan waarop de beste man ook is ingestapt en is gaan rijden.
Na wat zoeken vonden we het Ibis hotel om 4 uur in de ochtend, achter een groot stalen hek liep een drukke man die meteen op de honden wees en vertelde dat er maar 1 hond per kamer toegestaan was. Ik legde uit dat 1 hond nog vanavond werd opgehaald, hij bleef volhouden en weer voor de zoveelste keer legde ik uit dat we er maar één hond hadden voor op de kamer en de andere, ( TOPsy) toch geen hond is. Verder vertelde ik hem dat we net een ongeluk hadden gehad en nu 4 uur later we gewoon een rustig plekje wilden om bij te komen. Hij bromde wat over kosten en ik ging akkoord, wat maakt mij op dat moment uit dat de kamer dan 50 euro duurder is als de advertentie op de hotelmuur? Pfft, eindelijk de honden in de kamer gedaan, Tom is even buiten gebleven om Kate op te vangen met Dayzee. Nog geen 20 minuten later arriveerde Kate en Dayzee stapte super happy in bij Jingo achterin de auto. Haar vakantie kon beginnen. Kate vertrok terug naar haar Ibis Hotel in Reims en nadat we allemaal weer een paar druppels Puur Trauma hadden genomen probeerden wij wat te slapen.
De volgende ochtend waren mijn moeder en Erik ook aan de ontbijt tafel en zij brachten ons naar de camper toe. Ik had inmiddels de NKC aan de telefoon gehad en zij gingen een vervangende camper regelen, deze verhuur camper zou dan naar de locatie van de oude camper gaan zodat de kapotte camper meteen terug naar NL kon.
Aangekomen bij het takelbedrijf stond onze camper daar op ons te wachten, van buiten viel de schade aan de bijrijders kant mee, bijna niks te merken van een ongeluk, van de bestuurders kant was duidelijk het afgebroken wiel te zien maar de wanden waren nauwelijks beschadigd geraakt.
Binnen was het een ravage, overal lag wat uit de kasten was gevallen en om de tijd te doden begonnen we maar op te ruimen. Je kon na het opruimen alleen zien dat er wat gebeurd was door de voetstappen op de wanden naast het raam en dat de mat van de vloer nu tussen de wand en de kast was geraakt doordat de kasten ontzet waren geweest. Deze mat zat helemaal klem. Na een tijdje kwam dan in de middag de verhuur camper met de dieplader. De beste man uit Enschede kon geen Frans en hij was niet voorbereid dat de camper niet de dieplader op kon. Ondanks dat ik aan de telefoon had uitgelegd dat het wiel was afgebroken. Gelukkig heeft mijn moeder het takelbedrijf kunnen overtuigen ( door extra geld te geven handje contantje) zodat ze de beste man konden helpen de oude camper op te laden anders stond het daar nu waarschijnlijk nog. Wat hun betrof zat hun taak er namelijk op, extra werk door opladen zat niet in hun rekening erbij en ze hadden het druk.
We hebben de lege verhuur camper zoveel mogelijk ingeladen met onze spullen maar het bleef een puinhoop, je kon niks vinden waarop wij besloten eerst huiswaarts te gaan en van daaruit weer verder te beslissen wat we met de rest van de vakantie gingen doen.
De reis naar huis ging prima, we hebben rustig aan gedaan en eenmaal thuis konden we even tot rust komen.
Onze camper stond inmiddels in Enschede en de verhuur camper hadden we tot begin januari. Eerst even een simpele kerst gehouden en daarna richting onze camper om wat spulletjes eruit te halen zoals belangrijke kabels voor TOPsy’s gps tracker. Ik heb een vriendin in Enschede wonen die we te weinig zien en we spraken af om te gaan wandelen samen, dit liep wat uit en we zijn een paar dagen bij haar gebleven totdat de vuurwerk herrie in Enschede wel erg luid werd. Daarop zijn we Duitsland ingevlucht om een rustig oud en nieuw te vieren in de heuvels.
We hebben een fijne korte vakantie gehad, lekker gewandeld, gegeten en campers gekeken, daarna naar Luxemburg afgereisd om Dayzee weer op te kunnen pikken zodat Kate weer verder op haar weg naar de UK kon. Einde van onze vakantie.  Maandag was de laatste huur dag maar we hebben de verhuur camper zelf weggebracht op dinsdag naar Enschede zodat we op de terugweg onze laatste spullen mee konden nemen. Achteraf was het handiger als we de camper naar Lelystad hadden laten transporteren maar de Enschede transport man wilde hem zo graag zelf houden om een bod op te kunnen doen bij Total Loss.
Ik belde eens om te informeren naar de gang van zaken met de NKC en AON, niemand wist wat? Het bleek dat ik zelf de melding aan moest maken van de schade en om een taxateur te laten kijken naar de camper, later bleek dat ik zelf de verzekering moest laten opschorten etc etc. Als je niet vaker een ongeluk krijgt is niet alles heel duidelijk kan ik je zeggen. De NKC pechhulp had immers gezegd, gaat u maar rustig eerst op vakantie, de rest wordt geregeld. ( ja, door wie?)
Op onze tour om een ander camper te bekijken waren we bij de originele verkoper van onze oude camper gekomen. Hij vertelde ons dat dingen die er bij de koop van de camper niet aan hadden gezeten ook nog steeds van ons waren en niet bij de verkoop opkoop hoorden. Dat had, nog de opkoper of de taxateur aan ons verteld. Voor ons waren dat de zonnepanelen, de dure LPG gasinstallatie en de TV. We meldden nog snel aan de taxateur dat we deze dingen niet bij de camper lieten. Wat een gedoe gaf dat uiteindelijk zeg!
De nieuwe opkoper wilde zelfs de zomer banden erbij hebben die bij ons nog in de garage lagen en die ruilen voor onze eigen gasinstallatie! Het werd steeds gekker. Uiteindelijk heb ik toegegeven en hem de gasinstallatie laten houden. Hij had toch de Michelin winterbanden van 1 maand oud nog onder de camper zitten, ik was het gezeur zo beu. Jan onze vriend in Enschede, is dan vrijwarings bewijs, TV en zonnepaneel gaan halen voor ons. De opkoper deed er 10 dagen over om na het winnende bod te betalen ofschoon hij meteen het rekening nummer had ontvangen van ons. Verder stuurde hij nog een rekening van de verhuur camper voor gas! Even vergeten dat mijn moeder een getal van 3 cijfers had betaald voor het op laten laden van de camper die zij naar NL zouden brengen (zijn taak) en dat er een bijna gevulde LPG tank onder de camper zit. Nu werd ik echt boos.
Het verhaal gaat gewoon door, je kan pas je verzekering en wegenbelasting opschorten als je het vrijwaringsbewijs hebt, dus ik heb langer betaald voor beide. En tot slot is er iemand overijverig bij de verzekering en royeert de camper zodat een hele nieuwe verzekering meer gaat kosten, gelukkig is deze fout hersteld, maar wat een gedoe zeg. Een flink aantal grijze haren verder hebben we het vooruitzicht om de nieuwe camper spoedig te gaan halen. De eerste afspraak was hij nog niet klaar, de tweede afspraak stormt het te hard, wat kan er nu nog gaan gebeuren in deze campersoap?

Het besef dat alles wel eens heel anders had kunnen eindigen dringt steeds meer tot ons door, bij één ongeluk kan je blijbaar zoveel geluk hebben dat je gewoon rustig omkiepelt op een zachte plek en tijdstip dat je geen ernstige schade toekkomt. Toch hoop ik dat we dit niet meer mee hoeven te maken. Wat als: we 1 meter meer doorgeschoven waren naar dat enge korte paaltje in de grond ter hoogte van de cabine?, wat als; het drukker was geweest en er meer auto’s bij betrokken waren geweest?  wat als;  het heuveltje geen heuveltje was geweest maar een diepte of sloot? etc etc etc. gelukkig is het gelopen zaols het gelopen is.  Ik ban dan ook zeer dankbaar voor elke dag dat we bij mekaar zijn en we mekaar mogen vasthouden. Mensen wees lief, je weet nooit…

 

Wederom met twee honden geplaatst voor het WK van de Belgische herders

WK 2020, here we come!

Onverwacht, maar toch weer na lange tijd met twee honden geplaatst voor het Wereld Kampioenschap van de Belgische herders in Frankrijk.

Afgelopen zaterdag 14 december, was de laatste kwalificatie wedstrijd voor het Wereld Kampioenschap Belgische herders. Deze wordt in 2020 gehouden georganiseerd door de FMBB (https://www.fmbb2020.com/) van 12mei tot 17mei, de locatie is dit jaar Aubigny Sur Nère, Frankrijk. Hier zijn bijna alle disciplines vertegenwoordigd waarin een Belgische herder uitblinkt vertegenwoordigd. Bijvoorbeeld; IGP (het oude IPO), Mondioring, Show/ tentoonstelling, canicsros, en uiteraard agility, er worden weer honderden Belgische Herders verwacht.

De laatste wedstrijd van drie selectiedagen met elke dag drie parkoersen.
Ziva stond meteen al na de eerste wedstrijd dag op de eerste plaats, zij had door het behalen van de titel beste “Belgische herder agility 2019” 80 punten voorsprong en door constant goed te lopen daar flink wat goede uitslagen en punten bij gezet, haar plaatsing stond vast.
Dayzee had mij de vorige wedstrijd blij verast door op een jumping zo goed en snel te lopen dat zij een eerste plaats met 80 punten haalde, zij stond nu 9e als je de (NQ) Niet gekwalificeerde honden erbij telde. Deze honden hadden geen punten op het vast parkoers. Dayzee hoorde daar dus bij. Het werd toch ineens spannend, was ik met haar vooral de laatste tijd aan het werken aan start procedures en vertrouwen in het veld, leek het er nu ineens op dat ze ook uitslagen zou kunnen halen.
De weken voor de training waren er vooral op gespitst met Dayzee veel aan haar vertrouwen te werken om fysiek en mentaal goed te kunnen presteren, minder stres in de ring was hierbij het belangrijkste punt van aanpak. (training en met behulp van de Strezz druppels op de wedstrijd dag) Wie weet zou ze toch op die VP ( vast parkoers, een parkoers met raakvlak toestellen) punten kunnen halen. We ondersteunen Dayzee ook dagelijks met de Tranquil poeder van puur.

NK Agility 2018

Donderdag voor de wedstrijd kwam er toch een dikke zwarte wolk op ons pad. Tijdens de lessen klapte een grote hond vol vanaf de zijkant tegen mijn knie. In één klap zag ik de wedstrijd aan mij voorbij gaan. Na de les ben ik meteen gaan koelen, heb de Puur Trauma druppels elk kwartier ingenomen, ben op mijn SWIT magneet therapie mat gaan zitten en heb een laser behandeling gedaan. De volgende dag had ik een afspraak bij Bergman Kliniek voor bewegen om te kijken wat er mogelijk en wenselijk was om te doen.
Vrijdags bij de specialist bleek de schade gelukkig goed mee te vallen, niks was afgescheurd, de knie was mobiel en na een Electro Pulse behandeling mocht ik met mijn geïrriteerde meniscus weer huiswaarts met groen licht voor de wedstrijd. Gelukkig stond mijn voet niet op de grond tijdens de klap en was ik in beweging anders had het er heel anders uitgezien, een geluk bij een ongeluk dus. Dat de wedstrijd lopen zaterdag flink pijn ging doen stond vast, maar meer schade veroorzaken zou het niet. Verder nog mijn Swit mat gebruikt en doorgegaan met mijn Trauma druppels, hier zit onder andere Arnica in wat goed is bij blessures van elk soort.

NK Agility 2018

De grote dag brak aan, in ons campertje waren we al op locatie zodat we goed uitgeslapen de wedstrijd in konden. Het eerste parkoers was echt pittig, alleen brave hondjes die luisterden zouden daar doorheen komen. Ik startte met Ziva als eerste ervan overtuigd dat zij zou luisteren maar Ziva had anders besloten en koos een diskwalificatie route, het was ook Dayzees parkoers niet en ook zij belandde over de verkeerde hindernis. Het was een VP, waar we uitslagen op nodig hadden. Nog één kans op punten bij een VP te gaan, de laatste. Gelukkig was dit meer te doen met onze meiden en Ziva mocht weer als eerste beginnen, doordat ik door mijn knie gehinderd was tikte Ziva een latje maar liep verder een mooi rondje. Dayzee was later aan de beurt, we hadden samen contact aan de start, de eerste 4 hindernissen zijn cruciaal voor haar vertrouwen en deze gingen goed, nog even dat spannende midden stuk waar zij geweldig reageerde op mijn aanwijzingen en nu die lange snelle lijn naar de finish nog even zonder een latje te tikken. Jaaaaa, foutloos en verreweg de snelste! Dayzee had weer de eerste plaats en 80 punten. Ze steeg naar de derde plaats met die vereiste VP punten. Nog volgde een jumping, maar daar waren we niet meer scherp, de dag had zijn tol geëist , we waren moe gestreden. Na deze drie parkoersen werden de punten weer opgeteld, Dayzee was wel afgezakt naar een zesde plaats maar met acht geplaatsten was het nog ruim voldoende om mee te mogen naar het WK. Ziva stond nog steeds op de eerste plaats en zij mag dan ook voor het team extra rondes lopen op het WK. De eerste 4 lopen voor het landenteam extra parkoersen op het WK.


Ik ben zo blij en super trots op mijn meiden, eigenlijk had ik de verwachting niet meer dat Dayzee op het WK zou lopen, ze is heel reactief, concentratie en focus is in de ring bijna onmogelijk te houden door alle prikkels en zij wil zo graag goed werken, vooral heel snel rennen, dat het heel moeilijk is haar de goede kant op te sturen. Maar, het is ons toch gelukt!
Ik kan nu met gepaste trots zeggen dat ik met al mijn stamboom honden ben gekwalificeerd voor het WK Belgische Herders. Het wordt mijn 13e jaar dat ik voor het WK afreis en de vijfde keer dat ik aan de start mag met 2 honden op één en dezelfde WK.

Wij zijn vanaf het jaar 1999 met deze veeleisende sport bezig en gebruiken voor de honden behalve goede voeding en gepaste beweging elke dag voeding supplementen zoals de Puur Muscle mass voor onderhoud en opbouw van de spieren samen met de Doils vital olie en voor de oudere honden zoals Ziva de Cholodin tabletten, hierdoor is zij veel meer bij de tijd als zonder deze tabletten. Voor blessures hebben we altijd de Puur Trauma in onze tas paraat, een ongelukje is gauw gebeurd. Mocht er toch iets ernstigers gebeuren dan kunnen we gelukkig terecht bij Anneke Schellingehout van Holistisch Dierenarts praktijk  Jyoty, zij zorgt er voor dat al mijn meiden snel en goed op de been blijven en lang en gezond agility kunnen blijven doen met haar kennis en expertise.

Nu even een korte vakantie, Dayzee gaat met een vriendin Ski-jorren en wij gaan met Ziva en TOPsy wandelen in de bergen. Na de vakantie weer fit aan de voortgang van het trainen met Dayzee werken. Ik verheug me er weer op.

Onze eerste WK, met Franny in 2007

Nederlands Kampioenschap Agility

 

Afgelopen weekend werd het NK gehouden in Venlo.

 

Op zaterdag de pre selectie voor de finales op zondag.

Ziva was aan de hand van haar totaal klassement al geplaatst voor de finale en ik had de luxe om haar op zaterdag te sparen en alleen met haar op zaterdag de Finale voor de Jumping teams te laten lopen. Het was ook erg heet en Ziva heeft veel last van de warmte na een incident op het WK een aantal jaren geleden.

De team jumping op zaterdag liep Ziva foutloos maar ons uitgedunde team bleef helaas achter in de resultaten.

Zondag de grote finale en nog heter. We begonnen met de individuele jumping van Michiel Lazeroms. Ziva en ik liepen een niet geheel vloeiend maar toch foutloos rondje en werden derde, een mooi uitgangs punt voor het Vaste parkoers. Ik had niet de illusie te kunnen winnen van de super snelle en jongere Border collies met running contacts op plaats  1 en 2 maar we zouden alles geven wat we in huis hadden was het plan van aanpak.

Eerst nog de finale van de teams lopen. Maar anders als de 2 voorgaande jaren lukte het ons dit keer niet om op het podium te geraken met ons team, dat wordt maar een volgende keer , ook ons Kanarie team geeft nooit op.

Laat in de middag, als je al kon afvragen of je al gaar was van de warmte, liepen we dan eindelijk het laatste ronde van het Nederlands kampioenschap. In omgekeerde volgorde dan ook. Dus bijna als laatst. Het was een enorm pittig parkoers van Frank Gers en het werd al duidelijk dat er niet veel foutloze rondjes gelopen zouden worden. Voordat ik aan de beurt was waren er maar 2  honden foutloos doorgekomen. Het was dus een kwestie van rondkomen. 

We mochten dan eindelijk naar de start. Ik ken Ziva en vertrouwde erop dat ze de paleninsteek wel kon, dat hadden we immers al jaren geleden onder de knie getraind. Helaas, ik bemoeide me er toch een beetje mee en haalde haar uit haar concentratie, een weigering was het resultaat. Nu er op toezien dat dat onze enigste fout zou blijven, de rest  is al pittig genoeg, ik vond de twee rare situaties bij de tunnel niet eens het moeilijkste van dit parkoers maar gewoon in deze hitte de raakvlakken en de super streng gekeurde wip foutloos doorkomen was al een dingetje. Het lukte ons toch om met  alleen die weigering dit parkoers rond te komen. Even was het spannend, wat zouden de laatste twee lopers doen? De nr 2 schakelde zichzelf uit en de nummer 1 tikte een latje met een super snelle tijd. Spannend….. Op de eerste plaats en Nederlands kampioen  werd Ylona van Zanten met Eshley de Tervurense herder van 10 jaar, zij had  als enige twee foutloze ronden gelopen, nummer 2 werd Bianca van 

Gastel en Juicy met een super snelle tijd en 1 fout en de nummer 3 werden Ziva en ik met onze weigering op de palen. Aan de ene kant jammer maar aan de andere kant zo super blij met mijn hondje. Een podium met twee Belgische herders  op leeftijd, Ziva is tenslotte ook al 9.5 jaar oud. Zo zie je maar weer, je weet nooit hoe een toernooi af kan lopen als je er maar voor blijft gaan, vooral doorgaan en niet opgeven ook niet bij een foutje.

Ziva is de meest geweldige hond, stabiel, lief, knuffelmeisje en sportief, mijn once in a lifetime maatje. Ook zij geeft nooit op, ik hoop dat we nog lang, vrolijk en gezond samen door mogen gaan en koester elk moment die we samen hebben..

Bekijk onze video van de NK finale hier.

Gele paaltjes foto gemaakt door Bart Douben, dank.

 

 

Winaar Beste Belgische Herder 2019 NVBH

Ziva is de Beste Belgische herder in de agility voor 2019!

Ziva wordt Beste Belgische Herder in de Agility op de Clubmatch van de Nederlandse Vereniging Belgische Herders 2019 de NVBH.
Op 26 mei, twee weken na het WK van de FMBB in Tsjechië waar ze 6e op de jumping finale werd en één week na de World Agility Open waar Ziva de Bonus Speedstake won, traden we alweer aan. Nu in Bemmel alwaar de NVBH haar Clubmatch hield. ( redactie, Ziva is Wereld kampioen agility in 2015 geworden)
De afgelopen jaren konden we helaas niet deelnemen aan de Clubmatch, hij viel steeds tezamen met de kwalificaties voor de Wereld Kampioenschap agility voor de FCI. Iets waar de Belgische Herder zeker ook van de partij zou moeten zijn en waar wij aan deelnamen.
Het eerste Vaste parkoers werd opgebouwd , de keurmeester van de dag was Rob Balt. Hij had best pittige rondjes al neergezet voor de eerste graad dus geconcentreerd ging de open klasse verkennen. Ziva mijn 9 jarige mechel was aan de beurt, met een spannend rondje en foutloos, was het toch niet helemaal vloeiend, ik schatte de snelheid waarmee ze de tunnel uit zou komen verkeerd in en moest even remmen om haar voor te laten gaan, maar alles lukte verder. Een eerste plaats! Die hadden we alvast.
In de pauze mochten we dan als open klasse verkennen. Dan Ziva, Ziva deed wat Ziva kan en liep een heel goed rondje uit, mooie raakvlakken en geen gekke dingen. Weer 1e plaats. Het werd nu spannend, er waren nog maar 2 mensen met 2 foutloze rondes. Konden we dat volhouden. Drie foutloze rondes op één dag is best veel en niet gemakkelijk te doen. De jumping werd opgesteld en de lopers moesten in omgekeerde volgorde van resultaat lopen, dat hield in, Ziva als allerlaatste hond ze stond er het beste voor. Geen probleem, dat kunnen we . Ziva dus als laatste aan de beurt, ondertussen speelde de vermoeidheid mij parten, het was een lange koude dag, ik pepte mijzelf op en ging de ring in met Ziva. Het eerste stuk ging zoals gepland dan naar die belangrijke sleutel positie en dan….. blanco , ik had even geen idee meer waar ik heen moest. Ik zag een bordje nr 13 aan de andere kant als waar Ziva net overheen was gesprongen, dus deze moest nog een keer, maar hoe dan??? Seconden tikten weg, ineens wist ik het weer, achter mij die tunnel nog een keer, ik riep Ziva gauw bij me, voorkomend dat ze een hindernis zou nemen die niet moest en dan snel die tunnel in. Het hooft nu koel houden zodat er geen latjes gaan en kalm naar de finish. Zou het genoeg zijn? Was het misschien een weigering? Nee het was geen weigering, we waren immers niet eens in de buurt van de te nemen hindernis geweest, en ja het was genoeg, foutloos!

Ziva had zoveel tijd extra verdiend met de eerste twee rondes dat ik nu toch in totaal de eerste plaats had verdiend. Ziva is Beste Belg 2019! Ze heeft als bonus alvast 80 punten voor het WK van de FMBB verdiend voor 2020. Zo trots op mijn maatje, mijn kameraad, mijn vriendin, wat een geweldige hond, drie weken achter elkaar presteren op top nivo en maar doorgaan. Nu 9 jaar oud en al zoveel samen bereikt en beleefd. Ik houd van deze geweldige hond. ZIVA.
De video is te vinden op Youtube; kanaal Katja Slippens, je kan zoeken op: Best Belgian Shepherd Agility Ziva 2019 NVBH

p.s. Over 4 weken is Ziva alvast geplaatst voor de finales van de Nederlands Kampioenschappen door haar uitslag in het totaal klassement van de derde graad large, we zullen zien wat dat brengt.

World Agility Open 2019

WAO, World Agility open, Ermelo 17-19 mei 2019.

Ziva is deelnemer NL voor de Pentathlon en de Biathlon. Dat betekent dat als alles goed gaat ze 7 parkoersen gaat lopen in 3 dagen.

 

We waren net teruggekomen van het WK Belgische Herders die de week eerder in Tsjechië plaatsvond, en waar ze uiteindelijk 6e werd in de finale jumping. Onderweg vanuit Tsjechië hebben we een paar keer gestopt om te wandelen en nu zijn we in Ermelo neergestreken voor het WAO.
WAO telt deelnemers uit 38 landen en elk jaar groeit het aantal deelnemers.
We kwamen in Ermelo aan en installeerden on op de camping aldaar. Dan Training in de binnenbak, dat ging gesmeerd en veterinaire controle ook prima doorlopen. Vrijdag begonnen met de pentatlon rondes, als je daar goed doorheen komt mag je door naar de volgende rondes, helaas ik liep op 1 van de parkoersen een disk en op de andere had ik twee weigeringen, toch mocht ik door naar zaterdag maar wetende dat ik met die ene disk niet naar de finale zou komen. Dan Biathlon, ook daar een disk gelopen, en dat was zo jammer, het was een super leuk rondje van de Spaanse keurmeerster Ivan Amez, alleen zat ik net als bij de andere parkoersen dit weekend net een fractie verkeerd met mijn timing.

Zondag zou mijn dag van de bonus Speedstake worden ook van keurmeester Ivan Amez, iedereen die voor welke reden dan ook de finale niet haalde mag die lopen. Het werd ineens warm en zonnig, iets wat voor Ziva na die periode van koude niet goed aankomt. Nadat de ring was gestart liep de volgorde ineens raar door, ik kon de volgorde niet meer volgen in de startvolgordelijst, het werd ineens aansluiten in een lange rij, dit stuurde de warmloop en voorbereiding van Ziva flink door de war, zeker als je er niet op voorbereidt bent. Maar gelukkig was daar een beetje schaduw en heb ik aan mijn moeder gevraagd voor mij in die lange rij te gaan staan. Ik zag geen coaches die mij konden helpen, zij waren waarschijnlijk binnen in de hal bezig. Gelukkig was daar Bart de Decker die mij naar de ring begeleidde en mij toesprak voor mijn intrede in de ring. Nadat ik vanuit de tribune toch die Tikketakke Nederland!!  hoorde gingen we van start, het was een enorm lang parkoers, 205 meter op papier, het gemene stukje was dat je van de uiteinde van de ring naar de andere kant van de ring en tussenin controle moest uitoefenen zonder dat je gemakkelijk eerder weg kon. Dus flink rennen geblazen, niet ons sterkste kunstje. Het eerste stukje heb ik controle gehouden en daarna gerend alsof mijn broek in de brand stond, na de paaltjes nog die laatste zucht lucht uit mijn

longen geperst en ja! We waren foutloos….. en nu afwachten of het podium was, ik had niets meegekregen over de andere lopers en hun tijden, ja ik had een 41er, maar wat betekende dat?? Na lang wachten dan eindelijk het resultaat, ik had de Bonus Speedstake gewonnen!!!! Joepieeee Video van de Bonus Speedstake.
We hebben de ander finales bekeken vanaf de tribune en dan de afsluiting, daarna de camper opgeruimd en moe maar voldaan naar huis. Ons opmaken voor volgend weekend de Beste Belg Bokaal. 

Drie weken vlammen voor Ziva na een slechte winter. Tot nu toe ging alles super goed en mag ik trots op ons beidjes zijn, wat is die hond toch een kanjer. Lieve Ziva , blijf zoals je bent, gewoon fantastisch.

 

World Championship Belgian Shepherds FMBB

FMBB, Wereld Kampioenschap Belgische Herders 2019.

Deze WK werd gehouden tussen 10 en 12 mei in Pisek, Tsjechië.
De aanloop naar dit WK was zwaar en allerminst zoals je zou willen als sporter. Door het verlies van BATty (onze bijna twee jarige Manchester terriër) in november waren we deze winter niet meer fit, agility stond op een laag pitje, we waren niet happy en we hadden gezondheids klachten. Rug, nek, maag etc alles speelde op. ( de impact voor je lichaam op het verlies van een dierbare komt harder aan als je soms denkt) De komst van TOPsy ( Manchester terriër puppy) in maart zorgde weer voor meer vrolijkheid en blijheid, deze vrolijke jonge spring in’t veld kon niet weerstaan worden. Langzaam gingen bij mij de meeste klachten weg, maar we hadden nog geen goede voorbereiding voor het nieuwe seizoen gehad. Ik ging met de honden aan het werk, fietsen, opbouwen, spieropbouw, fitness ook bij mijzelf ook weer opgepakt. De gewenste resultaten bleven uit bij Ziva. Ze werd zelfs nog te snel moe bij het hooperen en ik zag geen opbouw in herstel. Wat is er toch aan de hand? Naar de Holistische Dierenarts Jyoty voor hulp. Bloedtests, stoelgang, wormen, giardia alles werd getest maar geen antwoorden gevonden. Ondertussen ook hulp bij Prins Petfoods gezocht, zij dachten mee and adviseerden vers vlees en probiotica. Ook een andere gehalte aan energie in haar brok als we weer terug gingen van vlees naar brok. Bij NML Health hebben we de Probiotic gehaald van Puur. Ik gaf haar al de Puur Gastri druppels ter ondersteuning van haar vertering, dat daar iets aan de hand was, was duidelijk, haar stoelgang was de laatste maanden niet zo vast. Krijgen we dit wel op tijd in orde, ik wou niet naar een WK met een on fitte hond.
Nog in de weken voor het WK kregen we langzaam haar vertering en daarmee haar uithoudings vermogen weer terug, met nu nog 1 schijf vlees per dag in haar geperste brokken (van Prins de Racing en Sprint ( 26/17)), de Probiotic en één keer per dag aardappel puree was haar vertering nu goed. Op naar het WK. Onderweg in Duitsland gewandeld en zelfs een dag sneeuw gehad, waarbij we dan maar met de Bergbahn gingen rijden.
Het werd een heel koud en nat WK.

De training en veterinaire controle op donderdag ging goed, het veld was goed en de tribunes waren overdekt. Prima !

De eerste parkoers op vrijdag liep Ziva haar 5e plaats met 5.82 meter per seconde en daarmee een directe plaatsing voor de finale. Opdracht 1 was gehaald. Super blij mee. Je hebt vier parkoersen kans om de finale te halen. Je moet bij de eerste 10 plaatsingen horen of de beste van je land worden om naar de finale te mogen. We hebben vrijdag nog wel de agility parkoers gelopen van keurmeester Stephanie Semkat, vlak voordat ik de ring in moest barste de regen in alle hevigheid los, de ring werd stilgelegd omdat alles omwaaide en moesten we ons toevlucht zoeken op de tribune, ik heb Ziva de Back on Track jas aangedaan en een deken en we hebben tussen de toeschouwers gewacht totdat de wedstrijd verder ging. Het was een super mooi parkoers maar met 1 klein DK foutje. Daarna in de middag de team jumping gelopen, helaas daar een latje getikt, ze gleed uit in de natte tunnel en kwam niet uit bij de sprong, de tunnels werden glad en ik vermoed dat ze zich daar bezeerd heeft aan haar flank. Ik heb haar elke avond haar SWIT Neurobalance jas aangedaan daarmee kon ze goed herstellen van de inspanning.

De volgende dag
brak aan, weer leuke parkoersen voor de boeg. Het leek wel of de duvel ermee speelde, maar telkens als Ziva bijna aan de beurt was regende het pijpenstelen. Ik wou het risico niet nemen dat ze zich verder zou blesseren op de onnodige kwalificaties rondes en geheel tegen mijn natuur melde ik deze rondes dan ook af. Ik spaarde Ziva voor het team parkoers. Deze liep ze dan weer met 1 foutje, ze botste tegen mij aan waardoor we aanraken hond kregen, verder mooi gelopen rondje van mijn meisje. Team NL werd 10e.

Zondag de dag van de finale. De jumping eerst, wij mochten als 7e starten, dat is een lastige want dan weet je de “flow” nog niet van het parkoers, Ziva liep hier een mooi vloeiend parkoers, ik heb geen risico’s genomen en ik nam dan ook de langere weg in plaats van een scherpe bocht te nemen, ik wist niet of dat slim zou zijn maar foutloos met een on geblesseerde hond de finale agility parkoers ingaan leek me op dat moment het beste. Lange tijd stonden we bij de top 3 maar uiteindelijk bleven we op een 6e plaats staan met 5.63 meter per seconde. Een mooi uitgangspunt voor de finale ronde.
De finale agility, de start was een lastige, waarmee de hond behoorlijk scherpe bocht moest maken over een muur, ze botste weer bijna tegen mij aan en ik stuurde haar met een te groot gebaar naar de volgende toestel, ze nam meteen daarop de volgende in haar vizier, dat was helaas niet de juiste en we liepen een diskwalificatie op, het was over.
Ik ben heel blij dat we ondanks alles deze resultaten gehaald hebben om met een negen jarige hond en een slechte winter voorbereiding toch zover gekomen te zijn. Ziva is een TOP vriendin, ze doet altijd haar stinkende best om samen met mij te werken. Ik ben trots op dit meisje, deze superhond. Ze is vreselijk lief voor TOPsy en gemakkelijk in de omgang. Ik ben ook zo blij met de steun van Prins Petfoods, NML Health en Anneke Schellingehout van Jyoty die mij helpen mijn honden in topfit vorm te krijgen en houden.
Kijk naar de video als je onze avonturen wilt zien op het WK.  of op Youtube bij ons kanaal met veel meer video’s: Katja Slippens

 

 

 

 
Foto’s zelf aangeleverd of M.L. Leinhos.

Alice is er niet meer.

Onze Alice-Dawn of Blazing Amber  is er niet meer.

19-02-2019

Geboren in mijn handen op 24-01-2006 ons eerste nestje pups. Samen met haar broer Ace-Bandit was dit ons eerste nestje. Hij groeide op tot een flinke sociale lieve kastanje bruine terveurense herder en zij een mooie kleine mechel teefje. In het nest was al meteen duidelijk dat Alice anders was als Ace. Ace was gek op aandacht en bezoek. Alice hield niet van bezoek, niet van andere mensen of andere honden. Een paar ervaringen bevestigden haar vermoeden, mensen en honden moest je vermijden, liefst door heel hard grommen en uitvallen op afstand houden, dat werkte immers. Alice was een hond met gebruiksaanwijzing. Maar Alice hield ook van ons en van agility. Aan het werk kon niks haar storen, zij ging op in haar belangrijke taak, dat was voor en met mij werken. Boven verwachting is zij heel ver gekomen in de agility. Meermalen WK Belgische Herders gelopen , die eerste keer met haar moeder in 2009 tegelijk in Tsjechië was het begin van een  fantastische carrière. Ze won met het Nederlandse team in Italië de zilveren plak FMBB. Deelname en prijs bij de IMCA, liep meermalen de Masters, liep podiums op NK en derde graads  competities in binnen en buitenland, won 2x de beste Belg Bokaal van Nederland en liep twee keer voor Nederland  een WK FCI voor team en individueel, diverse Europees kampioenschappen ( European open)  Alice was erbij. En zeker nog veel meer die ik nu even allemaal niet kan opsommen. Niet slecht voor een  hond die veterinaire controles zo vreselijk eng vond en menigtes het liefst hard voorbij rende. Maar in volle Arena’s de sterren van de hemel liep. Tot december 2018  was zij nog van de partij op het agility veld en ook al zag je dat ze al wat ouder werd, haar tijden logen er nog steeds niet om. Ze heeft mij zoveel over honden geleerd, over agility en over anders handlen. Inventief zijn, schakelen, hond in zijn waarde laten. Waarom opleggen hoe wij vinden een hond zich moet gedragen in de maatschappij als zij dat echt niet aan kan. het is ook niet echt heel nodig om naar de markt te gaan met je hond, op een terrasje zitten met je hond. Natuurlijk is het gezellig, maar als je maatje dat nou het engste vind wat er bestaat, dan doe je haar toch na de wandeling in het bos lekker in de auto met een kluif als je zelf een pannenkoek gaat eten. We hebben alles gedaan met respect voor haar. Vakanties in de bergen vergden gewoon een iets andere route als waar de menigte heen gaat. En ja, wat heb ik vaak gezucht en gemopperd over al die “leuke, gezellige, hij wil alleen maar spelen” honden die komen buurten bij de wandeling waardoor ze weer eens helemaal in de stress vloog. Of in de rij wachtend op de wedstrijd weer eens een loslopende hond komt buurten. Wat zou het fijn zijn geweest als ook die mensen hun hond bij zich zouden houden. Die tijdperk is voorbij, haar stress is nu over. Zij mag nu zonder angst verder spelen op een plek waar alle honden vrij zijn.

Alice ik ga je missen, een eind van een tijdperk. Moeder Franny en broer Ace zijn er niet meer, er zijn geen Blazing Amber puppies meer. Je was een geweldig trouwe hond. Ik heb je beloofd die geboorte dag in mijn handen  dat ik je nooit zou laten lijden, de beslissing was enorm moeilijk om je te laten gaan. Ik heb die dan ook met het verstand genomen, want met al mijn hart zou ik je hier willen houden.

Maar het is tijd om je te laten gaan, eindelijk geen angst meer, geen stress, je bent vrij, vlieg lieve Alice, vlieg.

 

Ziva is weer geplaatst voor het WK Belgische Herders.

Wereld Kampioenschap Agility van de FMBB.

Na 4 selectie dagen  over de periode september, november, december en afgelopen zaterdag hebben Ziva en ik ons weer geplaatst voor het WK agility van de Belgische Herders ( FMBB). Deze wordt dit jaar weer in Pisek Tsjechië gehouden. Hier werd Ziva in 2015 Wereld Kampioen en we  hopen natuurlijk dat  het ons weer dat beetje extra geluk gaat brengen. Het wordt dit keer mijn 12e WK van de FMBB, onze avonturen begonnen in Frankrijk 2007 met Franny en  Ziva gaat nu zelfs voor de 7e keer mee. Na het verlies in november van ons kleine zonnestraaltje BATty was agility gewoon even minder belangrijk geworden, het plezier  was er een beetje uit om wedstrijden te lopen.

Toch wisten we ons uit dit diepe  verdrietige dal een beetje
op te  richten en resultaten voor de kwalificatie te lopen. Met een tweede plaats op de totaal klassement mogen we ook voor het Nederlands team uitkomen. We lopen dus individueel en Team rondes. Super trots dat we dit weer samen voor elkaar hebben gekregen. Ik ben ook heel blij met mijn sponsoren die mij helpen de gezondheid van mijn honden goed in de gaten houden en bijdragen aan hun voeding, supplementen en lichamelijke fitheid.  Ziva is mijn super team maatje en lieve vriendinnetje, ze is zo bijzonder. Lief, gedreven, geconcentreerd en hardwerkend denkt ze tijdens het parkoers zelfs met me mee. Altijd in voor een mooie bergwandeling of ander leuke activiteiten.

De video van de laatste kwalificatie

Het WK wordt gehouden in Pisek Tsjechië van 6 tm 12 mei 2019.

World Agility Open.

Ziva en Katja.

Van 17 tm 19 mei 2019 wordt in het KNHS Hippish Centrum in Ermelo de World Agility Open gehouden. De W.A.O.

Ziva en ik hebben ons afgelopen weekend weten te plaatsen met een derde plaats in de rangschikking. Even stonden we tweede maar door twee eliminaties op de laatste dag zakten we toch een treetje af.

We mogen voor Nederland uitkomen op de pentatlon ( 5 verschillende onderdelen) en de games, ( twee spel parkoersen, snooker en gambling) Het is meteen de week na de FMBB WK voor Belgische herders in Tsjechië, dus dat wordt flink ploeteren.

We zijn super trots om weer eens aan deze WK deel te mogen nemen voor Nederland.

De laatste tijd gaat het in huize Blazing Amber er een beetje verloren aan toe , we zijn nog flink van slag door het verlies van ons prinsesje en zonnetje in huis, BATty.

Maar toch hebben we ons weten te focussen op onze prestatie in de agility ring. Ik ben zo blij dat Ziva mij hierin helpt, zij is een super hond en team maatje.

Hier onze filmpjes van de selectie. 2e en 3e dag.

Hier de site van de W.A.O in Ermelo.

Afscheid van BATty.

Mijn kleine Prinses is er niet meer.
 For English, scroll down.

Maandag 22 oktober piepte BATty en was ze ongemakkelijk, ze kon zich geen houding geven, ze had duidelijk buikpijn. We gingen meteen naar de dierenarts, haar tandvlees was  heel bleek. Hij nam bloed af en ze had bloedarmoede, hij bekeek met een echo haar buik op zoek naar het bloedverlies maar vond geen directe oorzaak. Hij wist niet wat er mis was en  we gingen met pijnstilling en anti misselijkheids prikje naar huis. Woensdag vond ik het toch weer mis, we gingen weer naar de Dierenarts, nu weer bloed geprikt en de waarde was nog meer gezakt. Meteen een afspraak bij een internist maken was het advies. We kregen die afspraak, donderdag bij de Specialistische Dierenkliniek Utrecht, bij dr R van Noort. Hij vond haar ook te bleek, onderzocht haar grondig en nam meer bloedtests af, we moesten op de uitslagen wachten, deze waren eindelijk vrijdag avond beschikbaar. Geen antwoorden nog, dus we maakten een afspraak voor een echo, maandag. Ondetussen kon BAtty niet meer meer dan een klein sprintje trekken, haar energie nivo was  flink gezakt en ze had buik pijn.

Maandag een week later, de echo, hieruit bleek er  “iets ” te zitten bovenin de darm, vlak bij de maaguitgang en pancreas, het  zag er niet goed uit. Er zou geopereerd moeten warden, dat was al zeker. Donderdag was de Weke- delen chirurg Dr Gert ter Haar pas beschikbaar, weliswaar zat hij helemaal vol maar er zou een plekje vrijgemaakt worden voor BATty, het was spoed, dat was duidelijk. BATty’s gestel ging ondertussen zienderogen achteruit, ze veranderde van een levenslustige actieve  blije  terriër naar een heel rustig hondje die  de hele dag in haar mandje sliep.

11 dagen na de eerste verschijnselen: Donderdag zijn we met de camper naar de kliniek gereden, het zou een dag van wachten worden en ik wou BATty niet in een hokje alleen binnen achterlaten. Na de lunch kwamen ze ons halen.  Een gesprek gehad met Dr ter Haar en hij was heel sympathiek en rustig. Hij wou eerst een CT scan maken zodat hij een idee zou hebben waar het probleem lag, dit kon in de  narcose meegenomen worden. Na een tijdje kwam hij ons  opzoeken, het was  nog steeds niet goed duidelijk,  hij wou ook graag een CT met contrast vloeistof maken, daar stemden we  mee in. Weer later kwam hij terug. Hij was zeer ongerust, hij hoopte op een abces, maar… het zat op een hele vervelende plek. Hij ging  haar openmaken en te kijken  wat de mogelijkheden waren. Na een tijdje werden we boven bij de operatie kamer geroepen. De chirurg schudde zijn hoofd verdrietig. Het tumor gevaarte was zo groot en helemaal om haar darm gegroeid. De openingen van de pancreas, maag en de gal waren erbij betrokken. Het zou onbegonnen werk zijn om dit te verwijderen. Hij verdacht het een hemangiosarcoom (Tumor van de bloedvaten)  te zijn, het was niet chirurgisch te verwijderen zonder een cholecystoduodenostomie uit te voeren. ( verbinding maken tussen gal en darm) Ook pancreas sap afvoer zou een probleem zijn. Er was onvoldoende kwaliteit van leven voor BATty als ze het zou overleven. Ik heb mijn honden altijd beloofd dat ik ze nooit onnodig zou laten lijden. We hebben samen besloten haar niet meer wakker te laten maken en hebben afscheid van haar genomen. De arts heeft haar heel netjes weer gesloten en we hebben haar mee naar huis genomen. Het regende ondertussen heftig en is de hele dag blijven  regenen, alsook onze tranen van onmacht en intens verdriet. 

Vrijdag is de zon gaan schijnen, we hebben met de 3 andere honden gewandeld in het bos en later die middag is BATty begraven nadat de  andere honden ook afscheid van haar hebben genomen. Het is niet te bevatten, waarom een jonge blije hond zo een  heftige ziekte kan krijgen. Veel te jong en nog haar hele leven voor zich, wreed van ons vandaan gerukt. Ik kan het niet begrijpen maar het is helaas zo. Het is geen  vreselijke droom waarvan we straks badend in het zweet wakker van gaan worden. Het is echt zo, geen BATty die heerlijk in mijn trui naast mijn hart ligt te slapen, geen knuffels, hapjes en likjes terwijl ze tegen je opstuitert. Geen opspringende terriër die tijdens de agility blaft dat ik eens moet opschieten, geen wandelingen door de bergen met  alle meiden, ze heeft zelfs nog niet leren zwemmen. We waren nog niet klaar met mekaar, ik wil geen BATty moeten missen, ik wil mijn BATty terug! Tranen vloeien terwijl ik  onzinnige dingen in huis probeer te doen, mandjes en  jasjes van BATty opruimen, elk jasje heeft een verhaal. (Die zonder verhaal ga ik weg doen). BATty is beroemd om haar  kleertjes ,  tuigjes en riempjes. Elk riempje die ik vind brengt een huilbui teweeg, elk jasje een dicht geknepen keel en rode ogen van het huilen. Dit is zo ongelofelijk zwaar voor Tom en mijzelf. Gelukkig hebben we de steun van mekaar en onze drie mechel meiden. Maar……

Mensen, geniet van alle kleine dingen in het leven want eens zal je ervaren dat het grote en belangrijke herinneringen zijn. Leef nu!

p.s. ( Onze dierenarts en Dr Ter Haar vonden dit een zeer uitzonderlijk geval, zoiets hebben ze nog nooit meegemaakt, het is niet genetisch maar een enorme vette PECH)

BATty, playlist.

Fetching the puppy, first day at home.

BATtys last agility runs, Norwegian Open.

ENGLISH: My little princess has left us. Our hearts are filled with grief and sadness. Its like somebody has ripped the world out from under us.
No more jumping up and barking, telling me to hurry up and run agility. No more snuggling in my jacket, close to my heart. No more long walks up mountains and meadows with your big sisers. No more long trips to far away places. There is so much we wil miss now you are gone. It is unbelieveble, and I still can not put my mind around this. WHY? I ask, why would anything this exceptionally horrible happen to my little BATty? Sometimes there are no explanations, there is nothing we could have done to change the outcome. It makes me so sad that no body could do anything to prevent her from leaving us. Sometimes these things happen, is the only explanation the Vet could give us. Go my little BAT, go, fly high and stay safe till we meet again. You will Always be in my heart, ALWAYS. My God! This is so painfull, my eyes have not been dry and my throat is closed tight. I can not believe this is actually happening.
Edit: The vet thinks it was a hemangiosarcoom, but even if it was not that, the tumor was so complicated around the duoderm and entry’s to stomach, pancreas and gal he woudl have to perform a cholecystoduodenostomie and she would have to have chemotherapie with litte hope of full recovery only to be hurting the dog longer. We chose not to let her suffer longer, she was rapidly deteriorating these last days and yesterday only stayed in her bed sleeping, she was not our happy dog anymore but in pain. We did what was best for BATty but she leaves a terrible hole in our hearts. I can not stop crying.